RSS

Monthly Archives: Ιανουαρίου 2014

ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ : ΠΡΩΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

ΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ

Ενα κομματι της τακτικης αναλυσης , σε αμυνα και επιθεση, ειχε γινει τη δευτερη χρονια του Μουρινιο  ( εδω  ) , αρα θα επικεντρωθουμε στο κομματι που αναλογει στη δουλεια του Αντσελοτι και τις διαφορες μεταξυ των δυο αυτων ομαδων. Παλι θα το »σπασουμε» το κειμενο σε αμυνα και επιθεση.

ΑΜΥΝΑ 

Ο Μουρινιο ηταν ξεκαθαρος. Το συστημα ηταν 4-2-3-1 με ελαχιστες περιπτωσεις που βλεπαμε 4-3-3 να σπανε τον κανονα. Το πρωτο ζητουμενο ηταν η αμυνα να ξεκιναει απο ψηλα με εμφαση στην πιεση στην πρωτη μπαλια οταν χανοταν η κατοχη. Πολυ κοντα οι γραμμες, πολυ ξεκαθαροι οι ρολοι των παικτων, πολυ συγκεκριμενοι οι χωροι που καλυπταν μεσα στο γηπεδο. Δε θα εβλεπες ευκολα παικτη να μαρκαρει εκτος θεσης. Ηξερε τον χωρο που καλυπτε μεσα στο γηπεδο και δε θα ξεφευγε απο αυτον. Στις περιπτωσεις που θα ειχε ανεβει το ακραιο μπακ στην επιθεση ( κατα 80% ηταν ο Μαρσελο αυτος ) το αντιθετο ακραιο μπακ εμενε πισω. Αρα υπηρχε μια γραμμη με 3 μπακ ετοιμη να καλυψει χωρους. Ο Αλονσο επισης εμενε πολυ πισω για να οργανωσει και οταν χανοταν η μπαλα θα γινοταν ενα τριτο στοπερ που μαζι με τον ακραιο μπακ θα δημιουργουσε πολλες φορες μια αμυντικη τετραδα. Στη δεξια πλευρα παντα ειτε ηταν ο Ντι Μαρια, ειτε ηταν ο Καγιεχον, θα βοηθουσαν την αμυνα και θα καλυπταν τυχον overlap των αντιπαλων. Απο την αλλη πλευρα την αδυναμια του Ροναλντο στον αμυντικο τομεα την καλυπταμε με 3 τροπους. Πρωτο σεναριο ηταν η βοηθεια απο το κεντρικο χαφ ( κυριως Κεντιρα δηλαδη, Εσσιεν Γκρανερο κλπ) . Ο δευτερος τροπος ηταν τον χωρο αυτον να προσπαθουσε να τον καλυψει ο Οζιλ. Πολλες φορες θα πηγαινε αριστερα για τη χαμαλοδουλεια. Ενας τριτος τροπος ηταν η εναλλαγη του Ροναλντο με τον επιθετικο ( Μπενζεμα, Ιγκουαιν ) στη θεση αμυνας. Ο Ροναλντο ανεβαινε στην κορυφη και ο επιθετικος πηγαινε στα πλαγια να πιεσει. Βεβαια αυτο γινοταν, για να εκμεταλλευτουμε την ταχυτητα του Πορτογαλου στην αντεπιθεση, αλλα ηταν αρκετα συχνη αυτη η εικονα. Υπηρξαν βεβαια και καποιες στιγμες που ο Ροναλντο εθεαθει να πιεζει αντιπαλο επιθετικο. Κυριως για να παρει το χειροκροτημα της εξεδρας. Μπορει και υστερα απο καποιο χαμενο στοιχημα, κανεις δεν ξερει τι γινεται μεσα στα αποδυτηρια ( ισως  η Σαρα ). Ο γενικος κανονας ομως ηθελε την αμυνα των 6.5 παικτων. 4 + 2 αμυντικα χαφ και οποιος ακομα φιλοτιμηθει. Το βασικο χαρακτηριστικο της Ρεαλ επι Μουρινιο ηταν η πιεση στην πρωτη πασα. Οταν αυτο εσπαγε υπηρχαν χωροι που παντα δημιουργουσαν προβλημα. Η αμυνα στα στημενα ηταν προσωπικη. Για αυτο και Μουρινιο ειχε παντα ερωτα με τα δυνατα κορμια και τους καλους στο ψηλο παιχνιδι. Ενας απο τους λογους που ο Κεντιρα ηταν αναντικαταστατος. Φετος τα πραγματα ακομα δεν ειναι τοσο ξεκαθαρα για δυο λογους. Πρωτον δεν εχουμε ακομα βρει το ενα και μοναδικο συστημα ( ισως να μην υπαρξει τετοιο ) και δευτερο δεν εχουμε παιξει ακομα πολλα δυσκολα παιχνιδια για να δουμε αντιδρασεις και κινησεις. Το μονο ξεκαθαρο ειναι η πιεση που θελει απο ολους τους παικτες στα χαφ. Τα ακραια χαφ δε διανοουνται να μην πιεσουν. Ειτε ειναι ο Ντι Μαρια, ειτε ο Μπειλ, ειτε ο Ισκο, ολοι θα πιεσουν. Μια βασικη διαφορα εγκειται στο συστημα. Τις περισσοτερες φορες βλεπουμε ενα ιδιοτυπο 4-4-2. Ο Ροναλντο βρισκεται περισσοτερο στην κορυφη ως χωρο δρασης του και λιγοτερο στο αριστερο πλαι. Αποτελεσμα αυτου ειναι ο Ντι Μαρια ή ο Ισκο να γινεται στην αμυνα αριστερο χαφ, καλυπτοντας αυτον το χωρο. Εν αντιθεσει με τις 3 γραμμες + τον επιθετικο που βλεπαμε με τον Μουρινο ( 4-2-3) , επι Αντσελοτι ειναι πολλες φορες που εχουμε δυο γραμμες στην αμυνα ( 4+4 + τους επιθετικους). Αρα τα ακραια χαφ »ενσωματωνονται» στα δυο κεντρικα χαφ δημιουργωντας διπλη ζωνη αμυνας. Μειωνεται ετσι ο χωρος μεταξυ των ακραιων μπακ και των ακραιων χαφ και εισαι πιο καλυμμενος στα νωτα. Αυτο βεβαια μειωνει την ικανοτητα στην αντεπιθεση που ειχαμε αλλες χρονιες, αλλα εχει αλλαξει ο τροπος πιυ επιτιθεται η ομαδα. Μια ακομα μεγαλη αλλαγη ειναι η αλλαγη σε 4-3-3 στο συστημα. Αυτο το συνανταμε σε δυο μορφες. Το περιφημο χριστουγεννιατικο δεντρο  ( κατι σαν 4-3-2-1) και σε 4-3-3 με εναν αμυντικο χαφ ( Αλονσο ) και δυο κεντρικα χαφ μπροστα του ( συνηθως Ιγιαραμεντι , Μοντριτς ή εναν απο τους δυο + εναν πιο επιθετικογενη , οπως Ντι Μαρια , Ισκο ). Αυτες τις δυο παραλλαγες μπορει να τις συναντησουμε ακομα και μεσα στον ιδιο αγωνα αναλογα την εξελιξη του σκορ. Εχει ενα πολυ καλο αυτο το συστημα. Ομαδες που κανουν πολυ παιχνιδι απο τον αξονα, σχεδον τις πνιγεις. Εχεις τοσους πολλους παικτες που κανεις δυσκολο το παιχνιδι του αντιπαλου. Φαινεται οτι ο Αντσελοτι εχει μεγαλη προσαρμοστικοτητα στα παιχνιδια. Ειναι λιγο »δυσκινητος» ομως στις αλλαγες του στη διαρκεια του παιχνιδιου. Καμμια σχεση με τον προκατοχο του που ειχε θειο χαρισμα σε αυτο. Ηταν ο προπονητης που σου κερδιζε παιχνιδια με τις αλλαγες. Μεγαλη γατα σε αυτο το κομματι. Θυμαμαι χαρακτηριστικα εναν αγωνα κυπελλου με τη Μαλαγα που στο ημιχρονο εκανε 3 αλλαγες και απο 0-2 εγινε 3-2. Αυτο μαλλον απο τον Αντσελοτι δε θα το δουμε ποτε. Μια ακομα αλλαγη που βλεπουμε ειναι η χρηση του Μαρσελο. Τον κραταει πολυ πισω. Δεν εχει τοσα πολλα ανεβασματα οπως αλλες χρονιες με αποτελεσμα να εχει καλυτερη αμυντικη λειτουργια απο αυτην την πλευρα. Σιγουρα θα υπαρχουν αλλα τοσα πραγματα που θα δουμε στην πορεια. Και πολλα που δεν μπορω να τα κατανοησω εγω. Αμυντικα παντως βλεπω η ομαδα , τουλαχιστον να μην ειναι χειροτερη. Παντα βεβαια παιζει ρολο και η προσωπικη αποδοση των παικτων που ειναι ενα κομματι που δεν μπορει να ελεγχθει. Επιθεση τωρα. Ρεαλ σημαινει επιθεση!

ΕΠΙΘΕΣΗ

Λοιπον η μπαλα στον Ροναλντο και αμα ολα πανε καλα θα σκοραρουμε. Περα απο την πλακα ενα 15% ειναι η αληθεια. Ειναι το βαρομετρο στην επιθεση. Σκοραρει με ολους τους τροπους και τον ψαχνουν συνεχεια. Καλα κανουν θα μου πεις. Επι Μουρινιο ο τροπος αναπτυξης ηταν μετα απο 3 χρονια ξεκαθαρος. Πολλα overlap απο αριστερα, οι καθετες του Οζιλ προς τον επιθετικο και τα εξτρεμ που επαιζαν στο οριο του offside , η συγκλιση του απεναντι εξτρεμ ως δευτερου επιθετικου οταν η μπαλα βρισκοταν στο αντιθετο πλαι, η κινηση του κεντρικου μεσου στην αντιπαλη περιοχη, οι φασεις απο τα στημενα, η τρομερη αναπτυξη στην αντεπιθεση ( ειδικα τη δευτερη χρονια ) , τα τριγωνακια μαζι με συνεχη κινηση ( give and go που λενε στο μπασκετ) , τον Μαρσελο σε ρολο εξτρεμ, οι σεντρες του Ντι Μαρια στο δευτερο δοκαρι, η κινηση του Καγιεχον για να δεχτει την 30αρα μπαλια, οι μεγαλες μπαλιες του Αλονσο στην πλατη της αμυνας. Αυτα ετσι μαζεμενα για να παμε στο σημερα.  H πρωτη μεγαλη διαφορα εγκειται στο τι ζηταει η ομαδα απο τον Αλονσο. Για χρονια ο Αλονσο ηταν ο play maker της ομαδας. Εκανε το κουμαντο, οργανωνε το παιχνιδι απο πισω και μοιραζε το παιχνιδι κατα το δοκουν. Αν εκλεινες καλα τον Αλονσο, η ομαδα δυσκολευοταν. Χαρακτηριστικα ματς ηταν αυτα με την Μπαγερν το 2012. Ο Μιλερ ηταν συνεχεια πανω του και του δυσκολευε την πρωτη μπαλια. Τοτε , η καλυτερη απο την Μπαγερν Ρεαλ, τα βρηκε σκουρα και οδηγηθηκε στα πεναλτι με τα γνωστα »αεροπλανικα αποτελεσματα»…Φετος το φορτιο ειναι μοιρασμενο. Αλονσο και Μοντριτς μοιραζονται (σχεδον ) εξισου την οργανωση του παιχνιδιου, παιρνοντας ποτε ο ενας και ποτε ο αλλος την πρωτη μπαλια. Επισης δεν υπαρχει ο Οζιλ. Ο Οζιλ ηταν ο δευτερος play maker της Ρεαλ. Μοιραζε καθετες, εσπαγε την μπαλα στα πλαγια και ανεβαζε τους πλαγιους μπακ. Αυτο φετος δεν το βρισκουμε. Δεν υπαρχει τετοιος παικτης κεντρικα, Αρα το παιχνιδι απο τον αξονα εχει μειωθει και βλεπουμε αρκετο παιχνιδι απο τα πλαγια. Μα πως θα πει καποιος, απο τη στιγμη που ο Μαρσελο δεν ανεβαινει οπως περυσι; Η απαντηση ειναι στη χρηση των κεντρικων χαφ ως εξτρεμ. Ο Ντι Μαρια, ο Ισκο, ακομα και ο Μοντριτς ή ο Ιγιαραμεντι κινουνται αριστερα η δεξια κανοντας τη δουλεια. Συν τον Καρβαχαλ οποτε χρησιμοποιειται που ειναι πιο επιθετικογενης και συχνα πυκνα κινειται σε ρολο εξτρεμ. Για να καλυψει το αμυντικο κενο που δημιουργειται, ο Αντσελοτι κανει ενα μικρο τρικ. Χρησιμοποιει το κεντρικο χαφ, ως πλαγιο μπακ οταν χαθει η μπαλα. Ετσι συνανταμε συχνα στην αμυντικη διαταξη της Ρεαλ οταν εχει χαθει η μπαλα, τον Ντι Μαρια να βρισκεται προσωρινα σε θεση μπακ και τον Μαρσελο στα χαφ ( και το ιδιο βεβαια στην αντιθετη πλευρα ). Ενα επισης σημαντικο στοιχειο ειναι η χρηση του Ροναλντο στην επιθεση. Ειχε γινει πολυς ντορος το καλοκαιρι για το αν θα δεχτει ο Ροναλντο να παιξει φουνταριστος ή οχι. Μπηκε σε καποια ματς, δεν του βγηκανε ( καλα τοτε δεν εβγαινε και τιποτα ) και ζητησε μεσω της marca να παιξει παλι ως εξτρεμ. To γνωστο κολπο. Βγαινει ο μανατζερ, ο αδερφος, ο μπατζανακης τoυ βρε αδερφε και δηλωνει οτι ο δικος του δεν ειναι ευχαριστημενος με το ταδε ή το δεινα. Και φυσικα ο Ροναλντο επαιξε παλι ως εξτρεμ. Ομως σιγα- σιγα ο Ροναλντο πηγαινε ολο και πιο κεντρικα. Μεχρι που στις μερες μας ο Ροναλντο σε πολλα παιχνιδια ειναι ο δευτερος επιθετικος. Η κινηση του ειναι επιθετικου στη μεγαλυτερη διαρκεια του αγωνα. Ειναι λαθος να λες για τη φετινη Ρεαλ πως εχει ενα ξεκαθαρο συστημα που το τηρει κατα γραμμα. Γιατι απλα δεν ισχυει. Ενα πραγμα που προσπαθουμε να δουλεψουμε ακομα , αλλα δεν το εχουμε καταφερει ειναι ο ρολος του Μπειλ. Αυτα που κανει ειναι αυτα που κανει ενα δεξι εξτρεμ. Λιγες οι φορες που τον βλεπεις στην αριστερη πλευρα, και ακομα λιγοτερες να παιρνει οργανωτικες προσπαθειες. Ελπιζω η χρηση του Μπειλ να βελτιωθει και να παρουμε ακομα παραπανω απο αυτον γιατι πραγματικα εχει πολλα να δωσει στην ομαδα. Κριμα να αναλωνεται κυριως σε διεμβολισμους. Η χρηση του Μπενζεμα επισης εχει το ενδιαφερον της. Ο Μπενζεμα ηξερες οτι θα γυρνουσε συχνα να βοηθησει ( εστω για τα ματια του κοσμου ) στο αμυντικο κομματι , αντενα βοηθουσε  και λιγο στο δημιουργικο. Φετος ο ρολος του ειναι ενος κεντρικου επιθετικου. Αυτα που κανει και η πασα του η δημιουργια του θα ειναι μαξιμουμ σε ακτινα 30 μετρων απο το τερμα. Σε αυτην την ακτινα κινειται, εκει θα κανει το ενα- δυο, εκει  θα δωσει την καθετη εκει θα προσπαθησει να σκοραρει. Ελπιζω το καλοκαιρι να ανεβασω ενα post που να λεγεται »Μπενζεμα ευχαριστουμε , αντε στο καλο παιδι μου». Ναι δεν τον εχω σε μεγαλη συμπαθεια…Ειναι πολλα τα πραγματα που αλλαζουν στην επιθεση της Ρεαλ απο μηνα σε μηνα.Δυστυχως ομως σε μια πρωτη συγκριση μου φαινεται οτι βγαινει χαμενη με τη Ρεαλ του Μουρινιο. Για την επιθεση παντα. Αυτα και για τις αλλαγες σε αμυνα και επιθεση. Συντομα και οι προβλεψεις μας!

 
Σχολιάστε

Posted by στο 01/28/2014 in hala madrid

 

ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ : ΠΡΩΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Βρε πως περναει ο καιρος ! 2014 φτασαμε και ειπαμε να μπουμε με το δεξι και να γραψουμε μετα απο πολυ καιρο ενα post. Τελειωσε το πρωτο μισο του πρωταθληματος, η φαση των ομιλων στο τσου λου και το κυπελλο εχει φτασει σε ενα πιο σοβαρο επιπεδο. Ο προπονητης ειναι ηδη μισο χρονο, οτι ειχε στο μυαλο του εχει αρχισει να βγαινει στο γηπεδο και η κριτικη εχει μεγαλυτερη ασφαλεια απο τις υποθεσεις που θα μπορουσαμε να κανουμε τον Οκτωβριο , ψαχνοντας ενδειξεις για το τι θα περιμενουμε ή , πολυ πιθανα, λαθος σεναρια για μια αμονταριστη και ελλειπης ομαδα. Για να γινει πιο απλη η διαδικασια θα »σπασουμε» το κειμενο σε τρια κομματια. Μεταγραφικος σχεδιασμος/ νεοι παικτες, τακτικη αναλυση ομαδας περυσι και φετος και προβλεψη για το δευτερο μισο. Φυσικα και η προβλεψη για το δευτερο μισο ειναι το κινητρο για να γραφει το κειμενο, καθως η μιση χαρα ( και λιγο λεω) ειναι να φτασει η μεγαλη στιγμη που θα μπορω να αναφωνησω » καλα ασ’το μεγαλε αυτα τα λεω εγω απο το Γεναρη »!

  

ΜΕΤΑΓΡΑΦΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ / ΝΕΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ

 

 

Μετα απο ενα πολυ φλωρικο για Ρεαλ 2012 που ολο το νταβαντουρι ηταν για εναν και μονο εναν παικτη, και μαλιστα για Κροατη κεντρικο χαφ, ο Περεθ αποφασισε οτι δευτερη σερι χρονια δε θα το αντεχε η ψυχοσυνθεση του και για να μην το ριξει στα ψυχοφαρμακα, αποφασισε να παρει την κατασταση στα χερια του. Αφου εφυγε ο ενοχλητικος Μουρινιο αρχισε να νοιωθει σαν παιδακι σε ζαχαροπλαστειο. Εχουμε και λεμε: Προταση σε Νευμαρ που απορριφθηκε, προσεγγιση σε Σουαρεζ, επιστροφη Καβαχαλ, Πωληση Ιγκουαιν, Αλμπιολ, Καγιεχον σε Ναπολι, δωρο τον Κακα στον φιλο του, ολιγον απο Κασεμιρο, 3 μηνες προωθηση της ταινιας » Μπειλ η ακριβοτερη μεταγραφη ολων των εποχων » μεχρι να πειστει και ο τελευταιος οπαδος της ομαδας οτι θα παρουμε παικταρα που ειναι λιγο πιο κατω απο Μεσι και Ροναλντο και να δει ολα τα γκολ του στο youtube, το διχασμο της τελευταιας μερας με την ιστορια με τον Οζιλ ( αντε πες μου γιατι ) ,την αναβαθμιση του Χεσε και του Μορατα, την αναμενομενη φυγη του Εσσιεν,  τον ερχομο του Ισκο που ξαφνικα εγινε καλυτερος του Οζιλ ( για 2 εβδομαδες , μετα επιστρεψαμε στην κανονικοτητα ) και το μεγαλο φιασκο του καλοκαιριου μεχρι τωρα, τον Ιγιαραμεντι. Αυτα τα διαβαζετε εδω και μονο εδω, γιατι κανεις αλλος δεν τολμαει να το γραψει. Δεν υπαρχουν ουτε ρωγμες στο οικοδομημα »μαπα πρωτη χρονια – Ιγιαραμεντι ». Νεος Αλονσο; Δυστυχως ο παλιος Αλονσο παιζει στην ιδια ομαδα και η συγκρισεις ειναι το πιο ευκολο πραγμα στον κοσμο. Για να τελειωνει εδω , δεν ειναι ο νεος Αλονσο. Ισως πιο πολυ φερνει σε νεο Γκρανερο, αν και ο Γκρανερο μου ειναι εξαιρετικα συμπαθης. Καταρχην μπορει να περασει με ντριπλα και ταχυτητα καποιον παικτη. Ο μικρος δεν μπορει. Επσης δεν εχει μπαλια διαβητη ή σαρανταρα μπαλια οπως ο Αλονσο. Φυσικα και δεν ειναι γρηγορος. 39 εκατομμυρια. Τοσο κοστισε.Και τωρα που πηρα φορα εχουμε και λεμε. Δεν εχει υψηλη τεχνικη καταρτιση για να αντισταθμισει την ταχυτητα του, δεν εχει πολυ καλη καθετη πασα και δεν σκοραρει. Δεν παταει περιοχη, δεν εχει καλο σουτ εξω απο την περιοχη και δεν ειναι καλος στο ψηλο παιχνιδι.Συν τοις αλλοις, οταν ηρθε στη Ρεαλ επαθε ψυχολογικο ταρακουλο γιατι εφυγε απο το χωριο του και δεν μπορουσε να προσαρμοστει.

http://www.isfa.com/news/2013/08/04/illarramendi-has-problems-adapting-real-madrid-was-precipitated-his-signing/

Tα εβγαλα απο μεσα μου και συνεχιζω! Παμε σιγα – σιγα να δουμε τι εγινε σε καθε γραμμη και γιατι για μενα ειναι μια χρονια εξαιρετικου ρισκου απο αποψη εμψυχου υλικου σε θεμα ποσοτητα.

Στην αμυνα μετα απο δυο σερι χρονιες που ο τιμιος γιγαντας Αρμπελοα επαιζε μονος του δεξια , με λιγο απο Κοεντραο, Ραμος και Εσσιεν, βρεθηκε κι αλλο δεξι μπακ και μαλιστα με χαρακτηριστικα που , σε συνδυασμο με αυτα του Αρμπελοα, καλυπτουν τη θεση του δεξι μπακ για ολες τις περιπτωσεις. Για μενα , και εχοντας σωας τα φρενας, ο Αρμπελοα ειναι ενας καλος παικτης. Δεν πιστευω οτι υπαρχει πιτσιρικι με μπλουζα Αρμπελοα και μαλλον στην μπουτικ θα εχει 30% εκπτωση η φανελα του,αλλα δε θα χασεις ματς απο τον Αρμπελοα. Σιγουρα δε θα κερδισεις κιολας. Στο τσου λου παντως σκοραρε και εδωσε ασιστ στο ιδιο ματς. Να τα λεμε αυτα. Ο Καρβαχαλ παντως ειναι ταχυτατος, εχει πολυ καλη σεντρα, αξιοπρεπεστατος στην αμυνα και πολυ αθλητικος. Μια χαρα παικτης. Αριστερα δεν αλλαξε κατι. Ο Κοεντραο τελικα δεν εφυγε ( μεχρι να φυγει ) και ολα ειναι καλα. Στα στοπερ ειναι η πρωτη μας αδυναμια. Μεσα στο καλοκαιρι εφυγε ο σταθεροτατος, αν και λιγο ατεχνος και αργος, Αλμπιολ και ο Καρβαλιο. Να  θυμισω οτι υπηρχαν ματς περυσι που ειχαμε παιξει με αυτους τους δυο αμυντικο διδυμο. Λογω τραυματισμων και του εθισμου του Ραμος στις καρτες που φερουν οι διαιτητες βεβαια, αλλα επαιζαν αυτοι. Φετος εχουμε ξεμεινει με τον Ραμος, τον Πεπε και τον τραυματια Βαραν. Παλι καλα που υπαρχει και ο Νατσο που παιζει οπου του πουνε. Αν μπορουσα βεβαια θα θελα καποιον καλυτερο , αλλα αφου ειναι δικο μας παιδι αφησε τον αυτον. Ο παραμικρος εξτρα τραυματισμος λοιπον ή ενας κακος συνδυασμος τιμωριων μπορει να μας φερει σε μεγαλα ζορια. Ρισκο νο 1. 

Στα χαφ τα πραγματα ειναι καλυτερα. Εφυγε ο Εσσιεν, ηρθε ο Ιγιαραμεντι, ανεβηκε ο Κασεμιρο και κερδιζει ποντους, ο Μοντριτς ειναι ετοιμος, Αλονσο ξερεις επιστρεφει Οκτωβρη και εχεις και τον Κεντιρα που κολλαει σε πολλα συστηματα. Και χτυπαει ο Κεντιρα, Και ξαφνικα η πληθωρα των συστηματων που ειχε στο μυαλο του ο προπονητης, ξεθωριαζει. Αν προσθεσουμε και τον Ντι Μαρια ισως και τον Ισκο που κατα συνθηκη εχουν χρησιμοποιηθει σε κεντρικους ρολους, νομιζω οτι στα κεντρικα χαφ πηγαμε καλα. Αν γυρισει και ο Κεντιρα θα μπορουμε να εναλλασομαστε και σε συστηματα.

Απο τη μεση και μπροστα τα πραγματα ειναι αγρια. Εφυγαν Καγιεχον, Κακα, Οζιλ, Ιγκουαιν και πηραμε Μπειλ και Ισκο. Επισης αναβαθμιστηκαν οι δυο μικροι. Θυμαμαι ο Μουρινιο ειχε την αρχη σε καθε θεση να υπαρχουν δυο παικτες. Τωρα τα πραγματα δεν ειναι τοσο ξεκαθαρα. Υπαρχει ο Μπενζεμα ( που κανει μια κακη χρονια, ανεξαρτητα απο τι δειχνουν τα στατιστικα ) και απο πισω ο Μορατα που δεν τον εμπιστευονται αρκετα. Ρισκο νο 2. Και για να το κανω πιο ξεκαθαρο, αν ηταν ο Ιγκουαιν φετος με τη χρονια που κανει ο Μπενζεμα θα ηταν βασικος και αναντικαταστατος. Λαθος η επιλογη να βγει η χρονια μονο με τον Γαλλο. Ειμαι σιγουρος οτι το καλοκαιρι θα παρει επιθετικο η Ρεαλ με την αποχωρηση του Μπενζεμα πολυ πιθανη αν δεν υπαρξουν τιτλοι.Για τα εξτρεμ και τους μεσοεπιθετικους τα πραγματα θα ηταν μια χαρα αν υπηρχε ακομα ενας παικτης. Οχι απαραιτητα τεραστιο ονομα, αλλα ενας Καγιεχον ας πουμε.Με την αφιξη του Μπειλ που λογικα μονο καλυτερα μπορει να παιξει και τον Ροναλντο σε τρομερη κατασταση ειναι καλα η ομαδα. Ο Ισκο εχει πολυ ταλεντο αρκει να βελτιωσει την αποτελεσματικοτητα του. Ειναι πολυ ψηλα στις προτιμησεις μου. Για τον Ντι Μαρια η γνωμη μου ειναι θετικη, με μονο μελανο σημειο του , το γεγονος οτι δεν βελτιωνεται ως παικης και δεν προσθετει πραγματα στο παιχνιδι του. Ενα μεγαλο μπραβο στον Χεσε που φαινεται καλυτερος απο τον Μορατα στο πρωτο μισο και κερδιζει συνεχεια λεπτα συμμετοχης και εμφανισεις. Μακαρι να πετυχει Κριμα για τον Μορατα που μπηκε δυναμικα και μετα »εκατσε». Αυτα για το πρωτο σκελος!

 
Σχολιάστε

Posted by στο 01/18/2014 in hala madrid