RSS

Category Archives: hala madrid

κριτικες των αγωνων της ρεαλ μαδριτης

ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ : ΠΡΩΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

ΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ

Ενα κομματι της τακτικης αναλυσης , σε αμυνα και επιθεση, ειχε γινει τη δευτερη χρονια του Μουρινιο  ( εδω  ) , αρα θα επικεντρωθουμε στο κομματι που αναλογει στη δουλεια του Αντσελοτι και τις διαφορες μεταξυ των δυο αυτων ομαδων. Παλι θα το ”σπασουμε” το κειμενο σε αμυνα και επιθεση.

ΑΜΥΝΑ 

Ο Μουρινιο ηταν ξεκαθαρος. Το συστημα ηταν 4-2-3-1 με ελαχιστες περιπτωσεις που βλεπαμε 4-3-3 να σπανε τον κανονα. Το πρωτο ζητουμενο ηταν η αμυνα να ξεκιναει απο ψηλα με εμφαση στην πιεση στην πρωτη μπαλια οταν χανοταν η κατοχη. Πολυ κοντα οι γραμμες, πολυ ξεκαθαροι οι ρολοι των παικτων, πολυ συγκεκριμενοι οι χωροι που καλυπταν μεσα στο γηπεδο. Δε θα εβλεπες ευκολα παικτη να μαρκαρει εκτος θεσης. Ηξερε τον χωρο που καλυπτε μεσα στο γηπεδο και δε θα ξεφευγε απο αυτον. Στις περιπτωσεις που θα ειχε ανεβει το ακραιο μπακ στην επιθεση ( κατα 80% ηταν ο Μαρσελο αυτος ) το αντιθετο ακραιο μπακ εμενε πισω. Αρα υπηρχε μια γραμμη με 3 μπακ ετοιμη να καλυψει χωρους. Ο Αλονσο επισης εμενε πολυ πισω για να οργανωσει και οταν χανοταν η μπαλα θα γινοταν ενα τριτο στοπερ που μαζι με τον ακραιο μπακ θα δημιουργουσε πολλες φορες μια αμυντικη τετραδα. Στη δεξια πλευρα παντα ειτε ηταν ο Ντι Μαρια, ειτε ηταν ο Καγιεχον, θα βοηθουσαν την αμυνα και θα καλυπταν τυχον overlap των αντιπαλων. Απο την αλλη πλευρα την αδυναμια του Ροναλντο στον αμυντικο τομεα την καλυπταμε με 3 τροπους. Πρωτο σεναριο ηταν η βοηθεια απο το κεντρικο χαφ ( κυριως Κεντιρα δηλαδη, Εσσιεν Γκρανερο κλπ) . Ο δευτερος τροπος ηταν τον χωρο αυτον να προσπαθουσε να τον καλυψει ο Οζιλ. Πολλες φορες θα πηγαινε αριστερα για τη χαμαλοδουλεια. Ενας τριτος τροπος ηταν η εναλλαγη του Ροναλντο με τον επιθετικο ( Μπενζεμα, Ιγκουαιν ) στη θεση αμυνας. Ο Ροναλντο ανεβαινε στην κορυφη και ο επιθετικος πηγαινε στα πλαγια να πιεσει. Βεβαια αυτο γινοταν, για να εκμεταλλευτουμε την ταχυτητα του Πορτογαλου στην αντεπιθεση, αλλα ηταν αρκετα συχνη αυτη η εικονα. Υπηρξαν βεβαια και καποιες στιγμες που ο Ροναλντο εθεαθει να πιεζει αντιπαλο επιθετικο. Κυριως για να παρει το χειροκροτημα της εξεδρας. Μπορει και υστερα απο καποιο χαμενο στοιχημα, κανεις δεν ξερει τι γινεται μεσα στα αποδυτηρια ( ισως  η Σαρα ). Ο γενικος κανονας ομως ηθελε την αμυνα των 6.5 παικτων. 4 + 2 αμυντικα χαφ και οποιος ακομα φιλοτιμηθει. Το βασικο χαρακτηριστικο της Ρεαλ επι Μουρινιο ηταν η πιεση στην πρωτη πασα. Οταν αυτο εσπαγε υπηρχαν χωροι που παντα δημιουργουσαν προβλημα. Η αμυνα στα στημενα ηταν προσωπικη. Για αυτο και Μουρινιο ειχε παντα ερωτα με τα δυνατα κορμια και τους καλους στο ψηλο παιχνιδι. Ενας απο τους λογους που ο Κεντιρα ηταν αναντικαταστατος. Φετος τα πραγματα ακομα δεν ειναι τοσο ξεκαθαρα για δυο λογους. Πρωτον δεν εχουμε ακομα βρει το ενα και μοναδικο συστημα ( ισως να μην υπαρξει τετοιο ) και δευτερο δεν εχουμε παιξει ακομα πολλα δυσκολα παιχνιδια για να δουμε αντιδρασεις και κινησεις. Το μονο ξεκαθαρο ειναι η πιεση που θελει απο ολους τους παικτες στα χαφ. Τα ακραια χαφ δε διανοουνται να μην πιεσουν. Ειτε ειναι ο Ντι Μαρια, ειτε ο Μπειλ, ειτε ο Ισκο, ολοι θα πιεσουν. Μια βασικη διαφορα εγκειται στο συστημα. Τις περισσοτερες φορες βλεπουμε ενα ιδιοτυπο 4-4-2. Ο Ροναλντο βρισκεται περισσοτερο στην κορυφη ως χωρο δρασης του και λιγοτερο στο αριστερο πλαι. Αποτελεσμα αυτου ειναι ο Ντι Μαρια ή ο Ισκο να γινεται στην αμυνα αριστερο χαφ, καλυπτοντας αυτον το χωρο. Εν αντιθεσει με τις 3 γραμμες + τον επιθετικο που βλεπαμε με τον Μουρινο ( 4-2-3) , επι Αντσελοτι ειναι πολλες φορες που εχουμε δυο γραμμες στην αμυνα ( 4+4 + τους επιθετικους). Αρα τα ακραια χαφ ”ενσωματωνονται” στα δυο κεντρικα χαφ δημιουργωντας διπλη ζωνη αμυνας. Μειωνεται ετσι ο χωρος μεταξυ των ακραιων μπακ και των ακραιων χαφ και εισαι πιο καλυμμενος στα νωτα. Αυτο βεβαια μειωνει την ικανοτητα στην αντεπιθεση που ειχαμε αλλες χρονιες, αλλα εχει αλλαξει ο τροπος πιυ επιτιθεται η ομαδα. Μια ακομα μεγαλη αλλαγη ειναι η αλλαγη σε 4-3-3 στο συστημα. Αυτο το συνανταμε σε δυο μορφες. Το περιφημο χριστουγεννιατικο δεντρο  ( κατι σαν 4-3-2-1) και σε 4-3-3 με εναν αμυντικο χαφ ( Αλονσο ) και δυο κεντρικα χαφ μπροστα του ( συνηθως Ιγιαραμεντι , Μοντριτς ή εναν απο τους δυο + εναν πιο επιθετικογενη , οπως Ντι Μαρια , Ισκο ). Αυτες τις δυο παραλλαγες μπορει να τις συναντησουμε ακομα και μεσα στον ιδιο αγωνα αναλογα την εξελιξη του σκορ. Εχει ενα πολυ καλο αυτο το συστημα. Ομαδες που κανουν πολυ παιχνιδι απο τον αξονα, σχεδον τις πνιγεις. Εχεις τοσους πολλους παικτες που κανεις δυσκολο το παιχνιδι του αντιπαλου. Φαινεται οτι ο Αντσελοτι εχει μεγαλη προσαρμοστικοτητα στα παιχνιδια. Ειναι λιγο ”δυσκινητος” ομως στις αλλαγες του στη διαρκεια του παιχνιδιου. Καμμια σχεση με τον προκατοχο του που ειχε θειο χαρισμα σε αυτο. Ηταν ο προπονητης που σου κερδιζε παιχνιδια με τις αλλαγες. Μεγαλη γατα σε αυτο το κομματι. Θυμαμαι χαρακτηριστικα εναν αγωνα κυπελλου με τη Μαλαγα που στο ημιχρονο εκανε 3 αλλαγες και απο 0-2 εγινε 3-2. Αυτο μαλλον απο τον Αντσελοτι δε θα το δουμε ποτε. Μια ακομα αλλαγη που βλεπουμε ειναι η χρηση του Μαρσελο. Τον κραταει πολυ πισω. Δεν εχει τοσα πολλα ανεβασματα οπως αλλες χρονιες με αποτελεσμα να εχει καλυτερη αμυντικη λειτουργια απο αυτην την πλευρα. Σιγουρα θα υπαρχουν αλλα τοσα πραγματα που θα δουμε στην πορεια. Και πολλα που δεν μπορω να τα κατανοησω εγω. Αμυντικα παντως βλεπω η ομαδα , τουλαχιστον να μην ειναι χειροτερη. Παντα βεβαια παιζει ρολο και η προσωπικη αποδοση των παικτων που ειναι ενα κομματι που δεν μπορει να ελεγχθει. Επιθεση τωρα. Ρεαλ σημαινει επιθεση!

ΕΠΙΘΕΣΗ

Λοιπον η μπαλα στον Ροναλντο και αμα ολα πανε καλα θα σκοραρουμε. Περα απο την πλακα ενα 15% ειναι η αληθεια. Ειναι το βαρομετρο στην επιθεση. Σκοραρει με ολους τους τροπους και τον ψαχνουν συνεχεια. Καλα κανουν θα μου πεις. Επι Μουρινιο ο τροπος αναπτυξης ηταν μετα απο 3 χρονια ξεκαθαρος. Πολλα overlap απο αριστερα, οι καθετες του Οζιλ προς τον επιθετικο και τα εξτρεμ που επαιζαν στο οριο του offside , η συγκλιση του απεναντι εξτρεμ ως δευτερου επιθετικου οταν η μπαλα βρισκοταν στο αντιθετο πλαι, η κινηση του κεντρικου μεσου στην αντιπαλη περιοχη, οι φασεις απο τα στημενα, η τρομερη αναπτυξη στην αντεπιθεση ( ειδικα τη δευτερη χρονια ) , τα τριγωνακια μαζι με συνεχη κινηση ( give and go που λενε στο μπασκετ) , τον Μαρσελο σε ρολο εξτρεμ, οι σεντρες του Ντι Μαρια στο δευτερο δοκαρι, η κινηση του Καγιεχον για να δεχτει την 30αρα μπαλια, οι μεγαλες μπαλιες του Αλονσο στην πλατη της αμυνας. Αυτα ετσι μαζεμενα για να παμε στο σημερα.  H πρωτη μεγαλη διαφορα εγκειται στο τι ζηταει η ομαδα απο τον Αλονσο. Για χρονια ο Αλονσο ηταν ο play maker της ομαδας. Εκανε το κουμαντο, οργανωνε το παιχνιδι απο πισω και μοιραζε το παιχνιδι κατα το δοκουν. Αν εκλεινες καλα τον Αλονσο, η ομαδα δυσκολευοταν. Χαρακτηριστικα ματς ηταν αυτα με την Μπαγερν το 2012. Ο Μιλερ ηταν συνεχεια πανω του και του δυσκολευε την πρωτη μπαλια. Τοτε , η καλυτερη απο την Μπαγερν Ρεαλ, τα βρηκε σκουρα και οδηγηθηκε στα πεναλτι με τα γνωστα ”αεροπλανικα αποτελεσματα”…Φετος το φορτιο ειναι μοιρασμενο. Αλονσο και Μοντριτς μοιραζονται (σχεδον ) εξισου την οργανωση του παιχνιδιου, παιρνοντας ποτε ο ενας και ποτε ο αλλος την πρωτη μπαλια. Επισης δεν υπαρχει ο Οζιλ. Ο Οζιλ ηταν ο δευτερος play maker της Ρεαλ. Μοιραζε καθετες, εσπαγε την μπαλα στα πλαγια και ανεβαζε τους πλαγιους μπακ. Αυτο φετος δεν το βρισκουμε. Δεν υπαρχει τετοιος παικτης κεντρικα, Αρα το παιχνιδι απο τον αξονα εχει μειωθει και βλεπουμε αρκετο παιχνιδι απο τα πλαγια. Μα πως θα πει καποιος, απο τη στιγμη που ο Μαρσελο δεν ανεβαινει οπως περυσι; Η απαντηση ειναι στη χρηση των κεντρικων χαφ ως εξτρεμ. Ο Ντι Μαρια, ο Ισκο, ακομα και ο Μοντριτς ή ο Ιγιαραμεντι κινουνται αριστερα η δεξια κανοντας τη δουλεια. Συν τον Καρβαχαλ οποτε χρησιμοποιειται που ειναι πιο επιθετικογενης και συχνα πυκνα κινειται σε ρολο εξτρεμ. Για να καλυψει το αμυντικο κενο που δημιουργειται, ο Αντσελοτι κανει ενα μικρο τρικ. Χρησιμοποιει το κεντρικο χαφ, ως πλαγιο μπακ οταν χαθει η μπαλα. Ετσι συνανταμε συχνα στην αμυντικη διαταξη της Ρεαλ οταν εχει χαθει η μπαλα, τον Ντι Μαρια να βρισκεται προσωρινα σε θεση μπακ και τον Μαρσελο στα χαφ ( και το ιδιο βεβαια στην αντιθετη πλευρα ). Ενα επισης σημαντικο στοιχειο ειναι η χρηση του Ροναλντο στην επιθεση. Ειχε γινει πολυς ντορος το καλοκαιρι για το αν θα δεχτει ο Ροναλντο να παιξει φουνταριστος ή οχι. Μπηκε σε καποια ματς, δεν του βγηκανε ( καλα τοτε δεν εβγαινε και τιποτα ) και ζητησε μεσω της marca να παιξει παλι ως εξτρεμ. To γνωστο κολπο. Βγαινει ο μανατζερ, ο αδερφος, ο μπατζανακης τoυ βρε αδερφε και δηλωνει οτι ο δικος του δεν ειναι ευχαριστημενος με το ταδε ή το δεινα. Και φυσικα ο Ροναλντο επαιξε παλι ως εξτρεμ. Ομως σιγα- σιγα ο Ροναλντο πηγαινε ολο και πιο κεντρικα. Μεχρι που στις μερες μας ο Ροναλντο σε πολλα παιχνιδια ειναι ο δευτερος επιθετικος. Η κινηση του ειναι επιθετικου στη μεγαλυτερη διαρκεια του αγωνα. Ειναι λαθος να λες για τη φετινη Ρεαλ πως εχει ενα ξεκαθαρο συστημα που το τηρει κατα γραμμα. Γιατι απλα δεν ισχυει. Ενα πραγμα που προσπαθουμε να δουλεψουμε ακομα , αλλα δεν το εχουμε καταφερει ειναι ο ρολος του Μπειλ. Αυτα που κανει ειναι αυτα που κανει ενα δεξι εξτρεμ. Λιγες οι φορες που τον βλεπεις στην αριστερη πλευρα, και ακομα λιγοτερες να παιρνει οργανωτικες προσπαθειες. Ελπιζω η χρηση του Μπειλ να βελτιωθει και να παρουμε ακομα παραπανω απο αυτον γιατι πραγματικα εχει πολλα να δωσει στην ομαδα. Κριμα να αναλωνεται κυριως σε διεμβολισμους. Η χρηση του Μπενζεμα επισης εχει το ενδιαφερον της. Ο Μπενζεμα ηξερες οτι θα γυρνουσε συχνα να βοηθησει ( εστω για τα ματια του κοσμου ) στο αμυντικο κομματι , αντενα βοηθουσε  και λιγο στο δημιουργικο. Φετος ο ρολος του ειναι ενος κεντρικου επιθετικου. Αυτα που κανει και η πασα του η δημιουργια του θα ειναι μαξιμουμ σε ακτινα 30 μετρων απο το τερμα. Σε αυτην την ακτινα κινειται, εκει θα κανει το ενα- δυο, εκει  θα δωσει την καθετη εκει θα προσπαθησει να σκοραρει. Ελπιζω το καλοκαιρι να ανεβασω ενα post που να λεγεται ”Μπενζεμα ευχαριστουμε , αντε στο καλο παιδι μου”. Ναι δεν τον εχω σε μεγαλη συμπαθεια…Ειναι πολλα τα πραγματα που αλλαζουν στην επιθεση της Ρεαλ απο μηνα σε μηνα.Δυστυχως ομως σε μια πρωτη συγκριση μου φαινεται οτι βγαινει χαμενη με τη Ρεαλ του Μουρινιο. Για την επιθεση παντα. Αυτα και για τις αλλαγες σε αμυνα και επιθεση. Συντομα και οι προβλεψεις μας!

 
 

ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ : ΠΡΩΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Βρε πως περναει ο καιρος ! 2014 φτασαμε και ειπαμε να μπουμε με το δεξι και να γραψουμε μετα απο πολυ καιρο ενα post. Τελειωσε το πρωτο μισο του πρωταθληματος, η φαση των ομιλων στο τσου λου και το κυπελλο εχει φτασει σε ενα πιο σοβαρο επιπεδο. Ο προπονητης ειναι ηδη μισο χρονο, οτι ειχε στο μυαλο του εχει αρχισει να βγαινει στο γηπεδο και η κριτικη εχει μεγαλυτερη ασφαλεια απο τις υποθεσεις που θα μπορουσαμε να κανουμε τον Οκτωβριο , ψαχνοντας ενδειξεις για το τι θα περιμενουμε ή , πολυ πιθανα, λαθος σεναρια για μια αμονταριστη και ελλειπης ομαδα. Για να γινει πιο απλη η διαδικασια θα ”σπασουμε” το κειμενο σε τρια κομματια. Μεταγραφικος σχεδιασμος/ νεοι παικτες, τακτικη αναλυση ομαδας περυσι και φετος και προβλεψη για το δευτερο μισο. Φυσικα και η προβλεψη για το δευτερο μισο ειναι το κινητρο για να γραφει το κειμενο, καθως η μιση χαρα ( και λιγο λεω) ειναι να φτασει η μεγαλη στιγμη που θα μπορω να αναφωνησω ” καλα ασ’το μεγαλε αυτα τα λεω εγω απο το Γεναρη ”!

  

ΜΕΤΑΓΡΑΦΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ / ΝΕΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ

 

 

Μετα απο ενα πολυ φλωρικο για Ρεαλ 2012 που ολο το νταβαντουρι ηταν για εναν και μονο εναν παικτη, και μαλιστα για Κροατη κεντρικο χαφ, ο Περεθ αποφασισε οτι δευτερη σερι χρονια δε θα το αντεχε η ψυχοσυνθεση του και για να μην το ριξει στα ψυχοφαρμακα, αποφασισε να παρει την κατασταση στα χερια του. Αφου εφυγε ο ενοχλητικος Μουρινιο αρχισε να νοιωθει σαν παιδακι σε ζαχαροπλαστειο. Εχουμε και λεμε: Προταση σε Νευμαρ που απορριφθηκε, προσεγγιση σε Σουαρεζ, επιστροφη Καβαχαλ, Πωληση Ιγκουαιν, Αλμπιολ, Καγιεχον σε Ναπολι, δωρο τον Κακα στον φιλο του, ολιγον απο Κασεμιρο, 3 μηνες προωθηση της ταινιας ” Μπειλ η ακριβοτερη μεταγραφη ολων των εποχων ” μεχρι να πειστει και ο τελευταιος οπαδος της ομαδας οτι θα παρουμε παικταρα που ειναι λιγο πιο κατω απο Μεσι και Ροναλντο και να δει ολα τα γκολ του στο youtube, το διχασμο της τελευταιας μερας με την ιστορια με τον Οζιλ ( αντε πες μου γιατι ) ,την αναβαθμιση του Χεσε και του Μορατα, την αναμενομενη φυγη του Εσσιεν,  τον ερχομο του Ισκο που ξαφνικα εγινε καλυτερος του Οζιλ ( για 2 εβδομαδες , μετα επιστρεψαμε στην κανονικοτητα ) και το μεγαλο φιασκο του καλοκαιριου μεχρι τωρα, τον Ιγιαραμεντι. Αυτα τα διαβαζετε εδω και μονο εδω, γιατι κανεις αλλος δεν τολμαει να το γραψει. Δεν υπαρχουν ουτε ρωγμες στο οικοδομημα ”μαπα πρωτη χρονια – Ιγιαραμεντι ”. Νεος Αλονσο; Δυστυχως ο παλιος Αλονσο παιζει στην ιδια ομαδα και η συγκρισεις ειναι το πιο ευκολο πραγμα στον κοσμο. Για να τελειωνει εδω , δεν ειναι ο νεος Αλονσο. Ισως πιο πολυ φερνει σε νεο Γκρανερο, αν και ο Γκρανερο μου ειναι εξαιρετικα συμπαθης. Καταρχην μπορει να περασει με ντριπλα και ταχυτητα καποιον παικτη. Ο μικρος δεν μπορει. Επσης δεν εχει μπαλια διαβητη ή σαρανταρα μπαλια οπως ο Αλονσο. Φυσικα και δεν ειναι γρηγορος. 39 εκατομμυρια. Τοσο κοστισε.Και τωρα που πηρα φορα εχουμε και λεμε. Δεν εχει υψηλη τεχνικη καταρτιση για να αντισταθμισει την ταχυτητα του, δεν εχει πολυ καλη καθετη πασα και δεν σκοραρει. Δεν παταει περιοχη, δεν εχει καλο σουτ εξω απο την περιοχη και δεν ειναι καλος στο ψηλο παιχνιδι.Συν τοις αλλοις, οταν ηρθε στη Ρεαλ επαθε ψυχολογικο ταρακουλο γιατι εφυγε απο το χωριο του και δεν μπορουσε να προσαρμοστει.

http://www.isfa.com/news/2013/08/04/illarramendi-has-problems-adapting-real-madrid-was-precipitated-his-signing/

Tα εβγαλα απο μεσα μου και συνεχιζω! Παμε σιγα – σιγα να δουμε τι εγινε σε καθε γραμμη και γιατι για μενα ειναι μια χρονια εξαιρετικου ρισκου απο αποψη εμψυχου υλικου σε θεμα ποσοτητα.

Στην αμυνα μετα απο δυο σερι χρονιες που ο τιμιος γιγαντας Αρμπελοα επαιζε μονος του δεξια , με λιγο απο Κοεντραο, Ραμος και Εσσιεν, βρεθηκε κι αλλο δεξι μπακ και μαλιστα με χαρακτηριστικα που , σε συνδυασμο με αυτα του Αρμπελοα, καλυπτουν τη θεση του δεξι μπακ για ολες τις περιπτωσεις. Για μενα , και εχοντας σωας τα φρενας, ο Αρμπελοα ειναι ενας καλος παικτης. Δεν πιστευω οτι υπαρχει πιτσιρικι με μπλουζα Αρμπελοα και μαλλον στην μπουτικ θα εχει 30% εκπτωση η φανελα του,αλλα δε θα χασεις ματς απο τον Αρμπελοα. Σιγουρα δε θα κερδισεις κιολας. Στο τσου λου παντως σκοραρε και εδωσε ασιστ στο ιδιο ματς. Να τα λεμε αυτα. Ο Καρβαχαλ παντως ειναι ταχυτατος, εχει πολυ καλη σεντρα, αξιοπρεπεστατος στην αμυνα και πολυ αθλητικος. Μια χαρα παικτης. Αριστερα δεν αλλαξε κατι. Ο Κοεντραο τελικα δεν εφυγε ( μεχρι να φυγει ) και ολα ειναι καλα. Στα στοπερ ειναι η πρωτη μας αδυναμια. Μεσα στο καλοκαιρι εφυγε ο σταθεροτατος, αν και λιγο ατεχνος και αργος, Αλμπιολ και ο Καρβαλιο. Να  θυμισω οτι υπηρχαν ματς περυσι που ειχαμε παιξει με αυτους τους δυο αμυντικο διδυμο. Λογω τραυματισμων και του εθισμου του Ραμος στις καρτες που φερουν οι διαιτητες βεβαια, αλλα επαιζαν αυτοι. Φετος εχουμε ξεμεινει με τον Ραμος, τον Πεπε και τον τραυματια Βαραν. Παλι καλα που υπαρχει και ο Νατσο που παιζει οπου του πουνε. Αν μπορουσα βεβαια θα θελα καποιον καλυτερο , αλλα αφου ειναι δικο μας παιδι αφησε τον αυτον. Ο παραμικρος εξτρα τραυματισμος λοιπον ή ενας κακος συνδυασμος τιμωριων μπορει να μας φερει σε μεγαλα ζορια. Ρισκο νο 1. 

Στα χαφ τα πραγματα ειναι καλυτερα. Εφυγε ο Εσσιεν, ηρθε ο Ιγιαραμεντι, ανεβηκε ο Κασεμιρο και κερδιζει ποντους, ο Μοντριτς ειναι ετοιμος, Αλονσο ξερεις επιστρεφει Οκτωβρη και εχεις και τον Κεντιρα που κολλαει σε πολλα συστηματα. Και χτυπαει ο Κεντιρα, Και ξαφνικα η πληθωρα των συστηματων που ειχε στο μυαλο του ο προπονητης, ξεθωριαζει. Αν προσθεσουμε και τον Ντι Μαρια ισως και τον Ισκο που κατα συνθηκη εχουν χρησιμοποιηθει σε κεντρικους ρολους, νομιζω οτι στα κεντρικα χαφ πηγαμε καλα. Αν γυρισει και ο Κεντιρα θα μπορουμε να εναλλασομαστε και σε συστηματα.

Απο τη μεση και μπροστα τα πραγματα ειναι αγρια. Εφυγαν Καγιεχον, Κακα, Οζιλ, Ιγκουαιν και πηραμε Μπειλ και Ισκο. Επισης αναβαθμιστηκαν οι δυο μικροι. Θυμαμαι ο Μουρινιο ειχε την αρχη σε καθε θεση να υπαρχουν δυο παικτες. Τωρα τα πραγματα δεν ειναι τοσο ξεκαθαρα. Υπαρχει ο Μπενζεμα ( που κανει μια κακη χρονια, ανεξαρτητα απο τι δειχνουν τα στατιστικα ) και απο πισω ο Μορατα που δεν τον εμπιστευονται αρκετα. Ρισκο νο 2. Και για να το κανω πιο ξεκαθαρο, αν ηταν ο Ιγκουαιν φετος με τη χρονια που κανει ο Μπενζεμα θα ηταν βασικος και αναντικαταστατος. Λαθος η επιλογη να βγει η χρονια μονο με τον Γαλλο. Ειμαι σιγουρος οτι το καλοκαιρι θα παρει επιθετικο η Ρεαλ με την αποχωρηση του Μπενζεμα πολυ πιθανη αν δεν υπαρξουν τιτλοι.Για τα εξτρεμ και τους μεσοεπιθετικους τα πραγματα θα ηταν μια χαρα αν υπηρχε ακομα ενας παικτης. Οχι απαραιτητα τεραστιο ονομα, αλλα ενας Καγιεχον ας πουμε.Με την αφιξη του Μπειλ που λογικα μονο καλυτερα μπορει να παιξει και τον Ροναλντο σε τρομερη κατασταση ειναι καλα η ομαδα. Ο Ισκο εχει πολυ ταλεντο αρκει να βελτιωσει την αποτελεσματικοτητα του. Ειναι πολυ ψηλα στις προτιμησεις μου. Για τον Ντι Μαρια η γνωμη μου ειναι θετικη, με μονο μελανο σημειο του , το γεγονος οτι δεν βελτιωνεται ως παικης και δεν προσθετει πραγματα στο παιχνιδι του. Ενα μεγαλο μπραβο στον Χεσε που φαινεται καλυτερος απο τον Μορατα στο πρωτο μισο και κερδιζει συνεχεια λεπτα συμμετοχης και εμφανισεις. Μακαρι να πετυχει Κριμα για τον Μορατα που μπηκε δυναμικα και μετα ”εκατσε”. Αυτα για το πρωτο σκελος!

 
 

ΝΤΟΡΤΜΟΥΝΤ – ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ

Ειναι μερικες φορες που βλεπεις εναν ποδοσφαιρικο αγωνα και ευχεσαι να ειχε γινει κατι οταν ησουν μικρος και, αντι να εισαι  Ρεαλ ας πουμε, να σε ειχε κανει ενας θειος σου που ειχε ερθει απο τη Γερμανια με δωρο αυτην την παλια καταπληκτικη rave φανελα της Ντορτμουντ, Μπορουσια Ντορτμουντ. Και να σκεφτεσαι χθες, κουφαλες του κατεστημενου, παλιοισπανοι αχωνευτοι φατε το wurst του Κλοπ και του Λεβαντοφσκι. Δεν ηταν ετσι τα πραγματα για μενα παντως. Θειος στη Γερμανια δεν υπαρχει και η αναμνηση που εχω βαθεια χαραγμενη ειναι του Ραουλ να βαζει γκολ στο καμπ νοου και με το δαχτυλο καθετα στο στομα να απαιτει ησυχια. Τοτε που τη φανελα την πονουσαν οι παιχτες και το αγιοκλημα μυριζε στις γειτονιες ( και μετα στο κονακι του Νικολη για γκαζοζες και αυγολεμονο ). Χθες παντως η φανελα δεν ειχε καμμια σημασια στην εξελιξη του αγωνα. Ουτε η φανελα της Ρεαλ ειναι πιο βαρια απο αυτης της Μπορουσια, ουτε οι παικτες της Ντορτμουντ πονουσαν τη φανελα για αυτο επαιξαν καλυτερα. Αυτα τα πραγματα σε τοσο υψηλο επιπεδο δεν ισχυουν. Οσοι πιστευουν κατι τετοιο ειναι ειτε ανω των 60, ειτε ακουνε Γεωργιου στο ραδιοφωνο. Θα καταθεσω την αποψη μου για το χθεσινο αγωνα γυρω απο τους τρεις αξονες που πιστευω οτι οδηγησαν τη Ρεαλ σε αυτο το αποτελεσμα. Την αρχικη ενδεκαδα, την επιθετικη μας αναπτυξη και την αμυντικη μας αδυναμια. Παμε.
Η αρχικη ενδεκαδα ειχε δυο τρεις γριφους. Το δεξι μπακ, το δεξι χαφ και τη διαταξη στα χαφ. Το δεξι μπακ ηταν και το πιο ευκολο. Με τον Αρμπελοα να εχει φαει μια χαζη κοκκινη ( παω να γραψω οτι ο Αρμπελοα ηταν απωλεια και τα χερια μου αρνουνται να το γραψουν ), τον Εσσιεν να εχει τραυματισμο, η πιο λογικη ηταν η τοποθετηση του Ραμος δεξια, με φυσικο επακολουθο το διδυμο Βαραν – Πεπε στα στοπερ. Αλχημειες στυλ Νατσο μαλλον απαγορευοταν και η κινηση αυτη φαινοταν πριν τον αγωνα η πιο λογικη. Αν γυρνουσαμε τον χρονο 9 μηνες πισω νομιζω οτι ο Μου θα αγοραζε δεξι μπακ σε μια μερα μεσα. Μονο για αυτον τον αγωνα, για να εχει τον Ραμος στα στοπερ.. Το θεμα του δεξιου χαφ, ηταν πιο συνθετο. Ο Ντι Μαρια γυρνουσε απο ταξιδι, γεννησε η γυναικα του, και ηταν λεει κουρασμενος. Μαλλον τη ξεγεννησε αυτος. Ή μπορει να οδηγουσε αυτος το αεροπλανο. Αλλιως δεν μπορω να καταλαβω τι κουρασε εναν επαγγελματια ποδοσφαιριστη των δεκαδων χιλιαδων μιλιων το χρονο; Ο Καγιεχον κανει μια πολυ κακη χρονια ομολογουμενως και μαλλον δεν ειχε πολλες ελπιδες για βασικος. Ετσι πηγαμε στη λυση του Οζιλ στα δεξια μετα απο πολυ καιρο σε αυτην τη θεση. Δυσκολη επιλογη για ενα τετοιο ματς που απο το αποτελεσμα δε βγηκε στον προπονητη. Τριτο κομματι τα χαφ. Με τον Οζιλ δεξια και τον Εσσιεν εξω, η τριαδα εμοιαζε λογικη. Αλονσο – Κεντιρα – Μοντριτς. Μονο που δυστυχως ο Μοντριτς δεν ειχε θεση στην τριαδα οπως σε καποια πιο ”μαζεμενα” αμυντικα ματς της Ρεαλ, αλλα ειχε τη θεση του Οζιλ μεσα στο γηπεδο, πισω απο τον Ιγκουαιν. Δεν του ταιριαζει αυτος ο ρολος του Μοντριτς. Νομιζω οτι στη Ρεαλ της επομενης χρονιας, με αλλον προπονητη ο Μοντριτς θα εχει βασικο ρολο σε μια θεση, περιπου σαν του Αλονσο. Θα ειναι οτι καλυτερο για αυτον. Αλλιως ακουμε προσφορες και παρτε τον στα λεφτα που τον πηραμε. Ιγκουαιν αντι Μπενζεμα δεν το ανεφερα καν. Δεν ειναι θεμα συζητησης. Δεν υπαρχει φετος παικτης Μπενζεμα. Ακουμε προσφορες και για αυτον.
Το παιχνιδι χαθηκε στον ελεγχο του ρυθμου. Τοσο τετριμενη εκφραση που κρυβει τοσο μεγαλη αληθεια. Οταν τα χαφ της μιας ομαδας επιβαλλονται στα χαφ της αντιπαλης ομαδας εκει καπου παιρνεις ενα μεγαλο αβανταζ. Ο Αλονσο για ενα ακομα μεγαλο παιχνιδι ηταν γυμνος. Χωρις το χαφ που χρειαζεται για να μοιραστουν το φορτιο της μεταφορας της μπαλας απο την αμυνα στην επιθεση. Ενας παικτης που μπορει να βοηθησει σε αυτο το κομματι ειναι ο Μοντριτς. Δυστυχως ο Μοντριτς ειχε εντολη να μην γυρναει να βοηθαει σε αυτο το κομματι. Ετσι ο Αλονσο εβγαζε 30αρες και 40αρες μπαλιες συνεχεια. Το αποτελεσμα αυτων κακο. Ηταν σε κακη μερα ο Βασκος. Οταν αποφασιζε να ζητησει τη βοηθεια του Κεντιρα, ο Γερμανος φαινοταν λιγος στο χθεσινο παιχνιδι. Πολλα λαθη και καθολου καθαρο μυαλο. Ο αλλος playmaker της Ρεαλ βολοδερνε καπου δεξια , χανοντας ετσι το επιθετικο μας παιχνιδι στον αξονα. Ραμος και Οζιλ δε συνεργαστηκαν σχεδον καθολου ωστε να ανεβουν και οι δυο μαζι στην επιθεση. Το ιδιο και ο Κοεντραο με τον Ροναλντο. Οβερλαπ σου λενε μετα…Ενα μεγαλο θεμα με τη φετινη Ρεαλ ειναι η μονοδιαστατη επιθεση της. Σχεδον αποκλειστικος εκφραστης των επιθεσεων της ειναι ο Ροναλντο. Δυστυχως ομως ετσι βγαζεις απο την εξισωση της επιθεσης τον εκαστοτε φουνταριστο και για τις αντιπαλες αμυνες γινεσαι πολυ προβλεψιμος. Αν βαλεις και τον παραγοντα ατομιστια του Ροναλντο, το διπλο μαρκαρισμα πανω του δεν γινεται ποτε πλεονεκτημα για εμας.Δεν τη δινει τη μπαλα ο ατιμος…Το 70% των επιθεσεων μας εγινε απο αριστερα. Χωρις τη βοηθεια του Οζιλ ομως στον αξονα και με την αδυναμια του Κοεντραο στην επιθεση ( ή τα γκεμια που του ειχε βαλει ο Μουρινιο για να μην ειμαστε εκτεθιμενοι) , ο Ροναλντο πηγαινε σε ”σκοτωμενες” ατομικες ενεργειες ή σε ανουσιες κινησεις προς τον αξονα. Με πολλους παικτες με κιτρινα γυρω του καθε φορα. Χαλια μαυρα σα να λεμε…
Πιο χαλια ομως απο την αμυντικη λειτουργια  δε γινεται. Με τον Ροναλντο να ειναι για ενα ακομα παιχνιδι θεατης στο αμυντικο κομματι και τον Μουρινιο να μην κανει το ”τρικ” με την αλλαγη ρολων Ιγκουαιν – Ροναλντο οταν αμυνομαστε. Σε ολο το παιχνιδι ο Κοεντραο παλευε μονος του ολη την αριστερη πτερυγα. Και οταν ερχοταν η βοηθεια απο τα χαφ, κυριως απο τον Κεντιρα, στον αξονα εμενε μονος ο δυσμοιρος ο Αλονσο και ενα παιδακι απο την Κροατια χωρις ξεκαθαρο ρολο μεσα στο γηπεδο. Ουτε συγκεκριμενο παικτη ειχε αναλαβει, ουτε συγκεκριμενο χωρο αμυνας. Βοηθητικος που λεμε. Λιγο απο εδω, λιγο απο εκει. Πραγμα που αναγκαζε συχνα τον πιο εξυπνο ποδοσφαιρικα Οζιλ να συγκλινει κι αυτος στον αξονα οταν αμυνομαστε για να βοηθησει. Αποτελεσμα αυτου ηταν να υπαρχει μονιμως ενα κενο στη δεξια μας πτερυγα. Μπλεξιμο μεγαλο λεμε! Παλι καλα που ο Ραμος ηταν καλος σχετικα και την καταφερνε την πτερυγα μονος του. Δυστυχως δεν ηταν στα στοπερ. Τα οποια στοπερ ηταν σε κακιστη βραδια. Ο Πεπε ηταν τραγικος. Ισως το χειροτερο βραδυ του επι Μουρινιο. Οπως επισης και ο πιτσιρικας ηταν πολυ κακος. Απειρος πολυ. Σε φασεις που επρεπε να τις εχει τελειωσει με φαουλ νωρις – νωρις προσπαθουσε να παιξει καθαρα. Χαρακτηριστικο παραδειγμα η πρωτη φαση της Ντορτμουντ στο ΄7. Εχει αφησει το Ροις να κανει μια κουρσα 25 μετρων και αυτος τον κοιταει περιμενοντας να τον κοψει νομιμα. Ο Ραμος θα τον ειχε ριξει στο πρωτο second και μετα θα του εκανε και κινηση ”αντε σηκω πανω και ας το θεατρο”. Πρεπει να την κατοχυρωσει αυτην την κινηση ο Ραμος. Και τωρα που λεμε για φαουλ. Πεπε; Ακατανοητα πραγματα. 4 γκολ ο Λεβαντοφσκι; Που ειναι ο παλιος καλος Πεπε που απο το πρωτο γκολ θα ειχε παει δυο φορες πανω του να τον γκρεμισει και αλλες δυο με τις ταπες για να ειμαστε σιγουροι οτι καταλαβε το μαθημα του. Αμα φλωρεψε και ο Πεπε δεν μας σωζει τιποτα πισω.
Αυτα εγιναν πανω κατω με την Ντορτμουντ. Μουρινιο τον πουλο, μυρωδια, αμπαλε.

Υ.Γ.1 Εγω θεωρω οτι η Ρεαλ εχει βαρια φανελα και με τον μεγαλο δασκαλο στον παγκο ολα ειναι πιθανα για τη ρεβανς με ενα μικρο προβαδισμα να το εχει η Ντορτμουντ..

Υ.Γ.2 Αληθεια πιστευω οτι εχουμε ελπιδες!

 

http://www.dailymotion.com/gr/relevance/search/borussia+vs+real/1#video=xzakxf

 
 

ΜΟΥΡΙΝΙΟ, ΤΗΕ ONLY ONE..ΜΥΡΩΔΙΑΣ, ΜΕΡΟΣ 2

Και αφου προσπαθησαμε να δικαιολογησουμε τον πρωτο χαρακτηρισμο του τιτλου ηρθε η ωρα να δουμε και γιατι ειναι και μυρωδιας!

  • Εχει στο ενεργητικο του την πιο βαρια και ασχημη ηττα της Ρεαλ απο την Μπαρτσελονα στη συγχρονη ιστορια της,το περιφημο 5-0 την πρωτη του χρονια. Μπορει το 2-6 να ηταν εξισου βαρυ, αλλα ειχε γινει με τα 2 γκολ να ερχονται στο τελος και τη Ρεαλ να παιζει φουλ επιθετικα οπως της αρμοζει. Στο 5-0 μας λυπηθηκαν γιατι μπορουσαν να βαλουν κι αλλα!
  • Ειναι ο δημιουργος του χειροτερου τροπου παιχνιδιου που εχω δει ποτε να παιζει η Ρεαλ.Αυτο το εμετικο κατενατσιο με την ενδεκαδα τραβεστι ( Πεπε κεντρικος μεσος και Αλονσο επιθετικος χαφ) ειναι απο τις τραυματικοτερες εμπειριες των φιλων της Ρεαλ, οπου θυμαμαι επι μερες προσπαθουσαμε να πεισουμε ( εμας και) τους γυρω μας οτι το ποδοσφαιρο δεν ειναι μονο επιθεση, αλλα εχει και η αμυνα τη μαγεια της, και τα συστηματα, και η τακτικη…ολα ψεματα. Αλλιως δε θα ημασταν Ρεαλ θα ημασταν Προοδευτικη και θα γουσταραμε.
  • Εχει βγαλει απειρες φορες τους παικτες του στη ”σεντρα”. Απο τα κιλα που πηραν τις γιορτες, μεχρι το προχθεσινο ”καποιοι δεν ηθελαν να παιξουν με βροχη” και απο τις κακιουλες για τον Ραμος μεχρι τα θεματα με τον Κοεντραο και τον Λασσανα. Τα εν οικω μη εν δημω λενε καποιοι πολυ σωστα…
  • Ως τεραστιος αλλαζονας θελει να γκρινιαζει για ολους και για ολα αλλα δε δεχεται κριτικη. Στους Ισπανους δημοσιογραφους δεν παει ποτε στη συνεντευξη τυπου και στελνει τον Καρανκα.Γκρινιαζει για διαιτησια σχεδον οσο ο Αλαφουζος, αλλα οταν βοηθανε τη Ρεαλ συχνα πυκνα αναφερει οτι αυτα ειναι δουλεια των διατητων. Στη Ρεαλ εισαι, ξεκολλα.
  • Την πρωτη χρονια δημιουργησε ενταση και κομπλεξ στα ματς με τη Μπαρτσελονα ουιαστικα χωρις λογο, πραγμα που εβγαζαν οι παικτες μας στο γηπεδο στραπατσαροντας την εικονα που εχουμε ολοι για τη Ρεαλ. Μπορει βεβαια σε καποιους να αρεσε αλλα στους περισσοτερους δημιουργησε ασχημη εντυπωση.
  • Βρισκεται στη μεγαλυτερη ομαδα στον κοσμο και κανει συχνα αναφορες για τους μοναδικους φιλαθλους της Τσελσι και τους καταπληκτικους τιφοζι της Ιντερ. Οι αναφορες στους δικους μας φιλαθλους δεν ηταν ποτε εντονες και περιοριζοταν σε τυπικες και ”επαγγελματικες” αναφορες. Φαουλ μιστερ ομορφε.
  • Ετσι που παει η χρονια δεν αποκλειεται να ολοκληρωσει 3 χρονιες στη Ρεαλ με 1 πρωταθλημα και 1 κυπελλο συγκομιδη.Οχι και κατι ιδιατερο…
  • Του εκανε ματ περυσι ο Χαινκες με την Μπαγερν στους ημιτελικους και κατι παρομοιο του εκανε και ο Κλοπ φετος.Αν του μπλοκαρεις τον βασικο αξονα αναπτυξης δεν εχει τοσες εναλλακτικες δημιουργησει στο παιχνιδι της Ρεαλ. Παμε για ατομικο ταλεντο μετα.
  • Εκανε σηριαλ το καλοκαιρι τη μεταγραφη του Μοντριτς και αφησε γυμνη την αμυνα χωρις στοπερ και δεξι μπακ. Του Μοντριτς. Οχι του Ινιεστα ή του Τσαβι. Ενω υπαρχει Οζιλ και Κακα, ειτε Κεντιρα, Σαχιν και Γκρανερο (οσο υπηρχαν) για τις 2 θεσεις που τον πηραμε.Που για να τον χωρεσει εχει κανει σαλατα την ομαδα.
  • Επιμενει στον Αρμπελοα τοσο πολυ που ο αμοιρος εχει σκασει απο τα παιχνιδια, αφου ειναι το μονο δεξι μπακ πλεον και παιζει οσο ο Ροναλντο. Οπως επισης πηρε τον Ραμος που ειναι απο τα 5 καλυτερα δεξια μπακ στον κοσμο για να τον κανει αποκλειστικα στοπερ.
  • Εχει κανει κακη διαχειριση σε μια σειρα παικτες οπως Καρβαλιο, Κακα, Λασανα Ντιαρα,Σαχιν, Λεον, Καναλες.
  • Εδιωξε απο τη Ρεαλ τον Ραουλ.Τον λογο που εγω και καμμια 15αρια ακομα εκατομμυρια ανθρωποι εγιναν Ρεαλ.
  • Εδιωξε τον Βαλντανο και οποιον μπορουσε να ασκησει καθηκοντα που θα μπλεκοταν στα ποδια του για να ειναι το απολυτο αφεντικο.
  • Δεν εχει πειραματιστει με κατι αλλο εκτος του 4-2-3-1.
  • Επιμενει ο Ροναλντο και ο Ντι Μαρια να παιζουν με αντιθετο ποδι.
  • Ειναι στο -13 και ειναι ακομα Δεκεμβρης!
  • ( Λενε οτι) Εχει χασει τον ελεγχο των αποδυτηριων.
  • Μετα απο 2.5 χρονια δεν εχει καθιερωσει ουτε ενα παικτη απο τις ακαδημιες…

 

Ο καθενας που βλεπει τη Ρεαλ μπορει να εχει στο μυαλο πολλα ακομα που να πηγαινουν ειτε στα υπερ ειτε στα κατα του Μουρινιο. Δεν παυουν ομως να ειναι πραγματικοτητα ολα απο αυτα. Αν καποιος μεινει στο ενα σκελος μπορει να στηριξει μια αποψη θετικη ή αρνητικη και να ειναι αρκετα στιβαρη. Ποτε ομως τα πραγματα δεν ειναι μονοδιαστατα. Ο Μουρινιο δεν ειναι το ενα ή το αλλο, ειναι ολα αυτα μαζι. Με φανατικους haters και φανατικους υποστηρικτες. Η πιο ισχυρη προπονητικη φιγουρα στο παγκοσμιο ποδοσφαιρο για αγωνιστικους και εξωαγωνιστικους λογους. Αν φυγει τελικα φετος δεν ξερω ποιος θα μπορεσει να ”μπει στα παπουτσια του” και να χαρισει ποδοσφαιρικες στιγμες οπως οι περσινες. Αν μεινει παλι χωρις να εχει παρει το τσου λου φετος, η επομενη χρονια θα ειναι ακομα πιο αγχωτικη για αυτον και η πιεση τοσο μεγαλη που δυσκολα θα ειναι καλυτερα τα πραγματα. Για αυτο ας παρουμε το ch. league φετος και το συζηταμε καλυτερα το καλοκαιρι!

 
 

ΜΟΥΡΙΝΙΟ, THE ONLY ONE …ΜΥΡΩΔΙΑΣ, ΜΕΡΟΣ 1

Κειμενο που διαβαζεται υποχρεωτικα και στα δυο μερη του αλλιως δημιουργουνται εντυπωσεις που ο συντακτης του δε φερει ευθυνη….

Το 2010 η Ρεαλ αποφασισε να κανει μια κινηση, για να αλλαξει επιτελους την εικονα της, φερνοντας στη Μαδριτη τον (αυτο)αποκαλουμενο special one που στη συνεχεια μας προεκυψε σε only one. Στο πρωτο μερος θα αναφερθουμε στον καταλυτικο ρολο του Μουρινιο στη Ρεαλ και θα πουμε κι εμεις την αποψη μας για την παραμονη του ή οχι. Ξεκιναμε λοιπον:

  • Το 2010 αποφασισε να εφαρμοσει στη Ρεαλ το 4-2-3-1 με 3 παικτες στην ευθεια πισω απο τον φουνταριστο και 2 χαφ, ενα αμυντικο και ενα κεντρικο. Μετα απο 3 χρονια ολες οι ομαδες του Ισπανικου πρωταθληματος εκτος τη Μπαρτσελονα και την Μπιλμπαο παιζουν αυτο το συστημα με αυτην τη διαταξη. Γνωστης του μοντερνου ποδοφαιρου τολμησε να δοκιμασει και η πραξη τον δικαιωσε για το συστημα αυτο.
  • Μετα απο συνεχομενες χρονιες χωρις τιτλους και μια Μπαρτσελονα διαβολεμενη, καταφερε να παρει αρχικα το κυπελλο την πρωτη χρονια και τη συνεχεια και το πρωταθλημα, κατακτωντας καθε χρονια και τιτλο.
  • Τη χρονια του πρωταθληματος εσπασε το ρεκορ συγκομιδης ποντων και βαθμων σε μια χρονια για το πρωταθλημα Ισπανιας.
  • Καταφερε να ειναι ο μονος προπονητης που σε παιχνιδια με τη Μπαρτσελονα να εχει ξεκαθαρα καλυτερη εικονα, περισσοτερες τελικες προσπαθειες και τροπο αντιμετωπισης της ( επαναληπτικος κυπελλου στο καμπ νοου περυσι, πρωταθλημα Ισπανιας στο καμπ νοου, σουπερ καπ στο Μπερναμπεου τον Αυγουστο ).
  • Εχει το ειδικο βαρος ,για ενα τοσο δυσκολο εργο ( αντιμετωπιση δημοσιογραφων, επαφες με μεσα και μανατζερ, γνωστος σε ολο τον κοσμο.καλες διεθνεις δημοσιες σχεσεις, γνωστης ξενων γλωσσων και γνωστης της ευρωπαικης αγορας και των ευρωπαικων πρωταθληματων ).
  • Δε φοβαται να ρισκαρει κατα τη διαρκεια ενος ματς. Θα παρει το ρισκο να κλεισει και τις 3 αλλαγες του μεχρι το ΄60 ( Μαλαγα στο κυπελλο περυσι, Ραγιο πρωταθλημα κλπ) και ειναι απο τους λιγους προπονητες που ξερεις οτι μπορει να αλλαξει τη ροη του ματς απο τον παγκο του.
  • Μπορεσε να διαχειριστει καταστασεις που μυριζαν μπαρουτι με το rotation μεσα στην ομαδα ( Ιγκουαιν -Μπενζεμα, Κοεντραο- Μαρσελο ) και να εχει τον Κακα ακομα στην ομαδα χωρις (πολυ ) γκρινια.
  • Μετα απο απανωτες χρονιες που η ομαδα αποκλειοταν στους ”16” καταφερε να την παει σε 2 συνεχομενους ημιτελικους.
  • Εβαλε πλατη πολλες φορες για να στηριξει το μεγαλο σταρ της ομαδας με δηλωσεις συμπαραστασης και στηριξης. Το ιδιο εκανε και με τον Οζιλ στο περσινο του ντεφορμαρισμα το χειμωνα.
  • Δημιουργησε μια ομαδα με ξεκαθαρο αγωνιστικο στυλ και ποδοσφαιρικη ταυτοτητα που περυσι εδωσε μερικες μοναδικες στιγμες θεαματικου ποδοσφαιρου ( το ξεδιπλωμα της αντεπιθεσης στο περσινο παιχνιδι με τον αγιαξ στο ch. league ειναι σημα κατατεθεν του ποδοσφαιρου αυτου ).
  • Μετα απο χρονια εβαλε παικτες απο τις ακαδημιες στην πρωτη ομαδα ( Μορατα, Νατσο, Χοσε Ροντριγκεθ, Χεσε Ροντριγκεθ ) και κανει αγωνα για να εχει η Ρεαλ το ιδιο συστημα στη μεγαλη ομαδα και στη Ρεαλ Β, ετσι ωστε οι πιτσιρικαδες να μπορουν να ενσωματωνονται πιο ευκολα στην πρωτη ομαδα.
  • Και για να το πουμε πιο απλα, αν οχι αυτος, ποιος;;
 
 

ΜΑΓΙΟΡΚΑ – ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΙΣΠΑΝΙΑΣ :9 ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ : 28-10-2012

ΤΟΠΟΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ : ΙΜΠΕΡΟΣΤΑΡ

 

Μετα το ματς με τη  Θελτα και το ευκολο 2-0 και την ηττα απο την Μπορουσια στη Γερμανια, επανερχομαστε κι εμεις στα παιχνιδια της Ρεαλ. Μια Ρεαλ που δεν εχει βρει ακομα το περσινο πολυ καλο της αγωνιστικο προσωπο αλλα δεν παυει οταν βρισκεται σε καλη μερα να σκορπαει πενταρες.Η Μαγιορκα ηταν καταδικασμενη απο τη στιγμη που εφαγε το γκολ νωρις να δεχτει απο τρια γκολ και πανω. Η κακη της αγωνιστικη κατασταση σε συνδυασμο με τους ανοιχτους χωρους που βρηκαμε προμηνυαν πολλα γκολ. Παρ’ολες τις απουσιες, που δεν ειναι και λιγες με Αρμπελοα, Κοεντραο, Μαρσελο, Κεντιρα να ειναι εκτος, τετοια ματς δεν εχουν δικαιολογιες. Δηλαδη αν δε παιζει ο Αρμπελοα και παιζει ο Ραμος δεξια δε μιλαμε για απωλεια. Οταν ειναι εκτος ο Κεντιρα και παιζει ο Μοντριτς με τον τροπο που επαιξε, παλι δεν πρεπει να γκρινιαζεις. Ακομα και ο Εσσιεν που πηρε τη θεση του αριστερου μπακ, μια χαρα αξιοπρεπης ηταν. Το βασικο παιχνιδι για μενα πλεον ειναι αυτο με την Μπορουσια στο Μπερναμπεου. Με νικη καθαριζεις την προκριση και πας και για πρωτια για να μη σκεφτεσαι την κληρωση με καποιο αγχος. Αλλα και το πρωταθλημα δεν παυει να ειναι ακομα μεσα στους στοχους, εστω και με αυτην τη διαφορα των 8 βαθμων οπως εχει διαμορφωθει.

 

Πρωτο ημιχρονο :

 

 

ΚΑΣΙΓΙΑΣ

ΡΑΜΟΣ   ΒΑΡΑΝ   ΠΕΠΕ    ΕΣΣΙΕΝ

ΜΟΝΤΡΙΤΣ   ΑΛΟΝΣΟ

ΝΤΙ ΜΑΡΙΑ       ΟΖΙΛ      ΡΟΝΑΛΝΤΟ

ΙΓΚΟΥΑΙΝ

- ΄8 ΓΚΟΛ!!! 0-1!! Ασιστ (;) Ντι Μαρια, Ιγκουαιν με σουτ.

-΄10 Ροναλντο σουτ αουτ.

- ΄22 ΓΚΟΛ!!! 0-2!! Ασιστ Ιγκουαιν, Ροναλντο με σουτ.

- ΄34 Ροναλντο τετ α τετ το χανει.

-‘ 38 Μοντριτς σουτ αουτ.

Με αυτην την κατ’αναγκη ενδεκαδα λοιπον, καθως τα δυο μας αριστερα μπακ ηταν εκτος λογω τραυματισμου, ο Εσσιεν επρεπε σε ενα ακομα ματς να παρει θεση αριστερου μπακ. Το πρωτο 20λεπτο κυλησε με αρκετα προβληματα απο εκεινη την πλευρα, καθως η Μαγιορκα ειχε αποφασισει να χτυπησει αυτην μας την αδυναμια. Αδυναμια γιατι: Ο Ροναλντο δεν πηγαινε σε βοηθειες στην αριστερη πλευρα και ο Μοντριτς δεν εχει αυτην την ευχερια που εχει ο Κεντιρα να καλυπτει τα πλαγια μπακ με βοηθειες. Ετσι με τον Τζιοβανι Ντος Σαντος να αφηνει την αριστερη πτερυγα και να πηγαινει δεξια, υπηρχαν καποιες φασεις που υπηρχε αναστατωση. Μετα ομως απο το γκολ και την μικρη υποχωρηση μας μεσα στο γηπεδο, οι χωροι μειωθηκαν και οι αναχαιτησεις γινονταν πιο ευκολα. Ανεβασε και στροφες ο Εσσιεν και καπου εκει τελειωσε το πανηγυρι. Απο τον αξονα δεν περνουσε τιποτα, με τον Αλονσο, τον Μοντριτς αλλα και τον Οζιλ να ειναι πολυ καλοι και ετσι η Μαγιορκα βραχυλυκλωσε. Απο δεξια με Ραμος και Ντι Μαρια φυσικα και δεν υπηρξε θεμα. Ο Ραμος ηταν πολυ μετρημενος στα ανεβασματα του και οποτε το επιχειρησε ηταν αποτελεσματικος. Ο Ντι Μαρια κινηθηκε σε μετρια επιπεδα αλλα ηταν διαρκης κινδυνος. Ο Αλονσο για ενα ακομα παιχνιδι αμυντικα ηταν βραχος. Διαβασε το παιχνιδι και ηξερε που να ειναι καθε φορα. Χαρακτηριστικο ειναι οτι, οταν οι Ραμος και Εσσιεν ανεβαιναν απο τα πλαγια, αυτος γινοταν τριτος στοπερ για να μπορεσει η ομαδα να αναχαιτησει την μακρινη μπαλια που θα δοκιμαζε η Μαγιορκα. Αυτο στην πραξη εγινε 4-5 φορες με το ιδιο ακριβως αποτελεσμα, το κοψιμο της μπαλας απο τον Αλονσο. Βαραν και Πεπε στα αμυντικα τους καθηκοντα πολυ καλοι. Ο Βαραν εχει αρχισει να πιστευει στις ικανοτητες του και συχνα πυκνα δοκιμαζει 30αρες μπαλιες με πολυ καλα αποτελεσματα. Σημαντικες βοηθειες, ειδικα μετα το 0-2 εδωσε και ο Οζιλ που γινοταν τριτος κεντρικος μεσος κερδιζοντας πολλες μπαλες και ξεκινοντας αμεσα επιθεσεις με την καλη πρωτη του μπαλια.Ολα τα λεφτα παντως ηταν το διδυμο Ιγκουαιν- Ροναλντο που εκανα τα παντα στην επιθεση. Ο Ιγκουαιν εκτος απο τους χωρους που καλυπτε μεσα στο γηπεδο και στη συνεισφορα του στην αμυνα, τελειωσε το ματς με 2 γκολ και 2 ασιστ. Δε θυμαμαι τον Ιγκουαιν να βγαζει 2 ασιστ σε ενα ματς. Ισως ενα με τη Βαλενθια πριν 2 χρονια οταν ειχε επιστρεψει απο τον τραυματισμο. Ο καλος Ιγκουαιν μας χρειαζεται και με το παραπανω.

Δευτερο ημιχρονο :

- ΄58 Ραμος σουτ αουτ.

- ΄70 ΓΚΟΛ!!! 0-3!! Ασιστ Ροναλντο , Ιγκουαιν με πλασε.
– ΄73 ΓΚΟΛ!!!0-4!! Ασιστ Ιγκουαιν, Ροναλντο στην κινηση.

-΄90 ΓΚΟΛ!!! 0-5!! Καγιεχον μετα απο ριμπαουντ.

ΑΛΛΑΓΕΣ : ΄74 Καγιεχον αντι Ντι Μαρια, ΄79 Μορατα αντι Ιγκουαιν, ΄81 Αλμπιολ αντι Αλονσο.

Στο δευτερο ημιχρονο μπηκαμε με σκοπο να διαφυλαξουμε το σκορ του πρωτου ημιχρονου και να χτυπησουμε στην κοντρα με την πολυ καλη πρωτη μπαλια που εχουν τα χαφ μας. Ετσι ειδαμε σε πολλες περιπτωσεις τον Μοντριτς και τον Οζιλ να ψαχνουν την μπαλια με τη μια ( μολις κερδιζαμε την μπαλα) και τους Ιγκουαιν και Ροναλντο να κανουν κινηση στην πλατη της αμυνας. Αυτο μεχρι το ΄70 δεν ειχε αποτελεσμα, αλλα μεσα σε 3 λεπτα καταφεραμε στην κοντρα να βαλουμε 2 γκολ και να τελειωσει το παιχνιδι. Ενα αρνητικο του παιχνιδιου μας ηταν οι πολλες ”σκοτωμενες ” μπαλιες απο την αμυνα που κατεληγαν στο πoυθενα χωρις τις καταλληλες πρυποθεσεις για αντεπιθεση. Σιγουρα παντως αυτο ηταν το καλυτερο παιχνιδι του Μοντριτς απο τη στιγμη που ηρθε στη Ρεαλ. Κραταμε ακομα την καλη εμφανιση του Μορατα στο διαστημα που αγωνιστηκε και το πρωτο γκολ του Καγιεχον για τη φετινη χρονια, Ενα δευτερο ημιχρονο λοιπον χωρις κανενα αμυντικο προβλημα και 3 γκολ δειχνει οτι αρχιζουμε σιγα- σιγα να βρισκουμε ρυθμο. Αντε και εις ανωτερα!

 
 

Ετικέτες:

ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ – ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΙΣΠΑΝΙΑΣ :7 ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ : 08-10-2012

ΤΟΠΟΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ : ΚΑΜΠ ΝΟΟΥ

 

Ακομα ενα ”κλασικο” για φετος! Ειναι το 5 φετινο με τελικο απολογισμο, 2 νικες, 2 ηττες και μια ισοπαλια τη προχθεσινη. Φαινεται πλεον ξεκαθαρα αυτο που λεγαμε και στο σουπερ καπ. Η Ρεαλ δεν εχει να ζηλεψει τιποτα απο τη Μπαρτσελονα. Δεν παιζει κατι αλλο απο αυτο που μπορει και χτυπαει στα ισια τα ματς. Ο Μουρινιο μετα απο 3 χρονια μπορει να αισθανεται δικαιωμενος για το δημιουργημα του. Μια ομαδα με χαρακτηριστικη αγωνιστικη ταυτοτητα και παικτες αγωνιστες. Νομιζω οτι απο εδω και περα εχουμε το πανω χερι για τα μεταξυ μας ματς. Τερμα το αγχος και η αγωνια πριν απο καθε ”κλασικο”. Οι παικτες κερδισαν τη χαμενη τους αυτοπεποιθηση και με 1 νικη, 2 ισοπαλιες και 1 ηττα στις τελευταιες 4 αναμετρησεις στη Βαρκελωνη δειχνουν οτι δεν φοβουνται ουτε το σουπερ καμπ νοου.Ακομα ενα ωραιο ματς απο τις δυο ομαδες, χωρις βεβαια να φτασει σε αποδοση τα προηγουμενα μεγαλα ματς.

 

 

Πρωτο ημιχρονο :

 

 

ΚΑΣΙΓΙΑΣ

ΑΡΜΠΕΛΟΑ   ΡΑΜΟΣ   ΠΕΠΕ    ΜΑΡΣΕΛΟ

ΚΕΝΤΙΡΑ    ΑΛΟΝΣΟ

ΝΤΙ ΜΑΡΙΑ       ΟΖΙΛ      ΡΟΝΑΛΝΤΟ

ΜΠΕΝΖΕΜΑ

- ΄19 Κεφαλια Ραμος λιγο αουτ.

- ΄23 ΓΚΟΛ!!! 0-1!! Ασιστ Μπενζεμα, Ροναλντο συνιστα ηρεμια.

- ΄25 Μπενζεμα δοκαρι, Ντι Μαρια στην επαναφορα αστοχος.

- ΄31 1-1.

Με τη καλυτερη δυνατη ενδεκαδα κατεβηκε η Ρεαλ, αφου ο Ιγκουαιν μετα την καλη αρχη που ειχε, ειναι πεσμενος, αντιθετα με τον Μπενζεμα που δειχνει να παταει καλυτερα στα τελευταια ματς. Ο Οζιλ εδειξε οτι εχει ακομα το πανω χερι εναντι του Μοντριτς και ο Κακα με εναμιση καλο παιχνιδι δεν μπορει να ξεκινησει βασικος επ’ουδενι. Για το Μαρσελο- Κοεντραο δεν υπηρχε θεμα ετσι κι αλλιως και στα στοπερ ο Βαραν δεν ειναι ακομα ετοιμος για τετοια ματς. Υπαρχει και ο Κεντιρα με τον Εσσιεν βεβαια που διεκδικουσαν την ιδια θεση, αλλα ο Γερμανος θεωρειται πλεον ”μπαρουτοκαπνισμενος” σε τετοια ματς και με τη δουλεια που κανει μεσα στο γηπεδο δειχνει οτι δεν υπαρχει προς το παρον θεμα να μην ξεκιναει στην ενδεκαδα. Ας μιλησουμε λιγο για τον Κεντιρα. Πριν το euro ειχα αναφερθει στον Κεντιρα που πολλοι τον εκραζαν οτι δεν κανει να παιζει στη Ρεαλ και ειχα υποστηριξει οτι ειναι σιγουρα μεσα στους 5 καλυτερους του euro σε αυτην τη θεση. Νομιζω οτι ειναι ενας εξελιξιμος χαφ που μπορει να παιξει και ως κεντρικος μεσος, αλλα και ως αμυντικος μεσος. Ακομα και σε διαταξη με τριαδα στα χαφ, χωραει και παραχωραει. Φετος τον βλεπουμε ολο και πιο συχνα να δοκιμαζει και 25-30 μπαλιες με επιτυχια, πραγμα που δειχνει οτι δουλευει στην αδυναμια του που ειναι η τελικη πασα. Δεν πιστευω να δουμε ποτε φιλο της Ρεαλ με nickname ”κεντιρα 6” αλλα τη δουλεια του την κανει και με το παραπανω. Και πολυ βασικο δε θα σε πουλησει ευκολα με καποια ”πατατα” μεσα στο ματς. Πολυ σημαντικη κινηση απο το Μουρινιο για την εξελιξη του ματς, ηταν η εντολη που ειχε δωσει στα ακραια μπακ να μην ανεβαινουν. Ετσι ειδαμε τον Μαρσελο και τον Αρμπελοα να ανεβαινουν ελαχιστα. Και αν αυτο για τον Αρμπελοα ειναι κατανοητο, για τον Μαρσελο ειναι ξεκαθαρη εντολη προπονητη. Ο Πεδρο βρισκοταν σε πολυ καλη κατασταση και γενικα με τη Ρεαλ κανει καλα παιχνιδια. Ο Μαρσελο ομως που ειχε διαβασει πολυ καλα το παιχνιδι του τον εσβησε. Του αφηνε παντα την εσωτερικη ντριπλα και του εκλεινε το ανοιγμα προς τα πλαγια που ειναι το προσον του, χαρη στην ταχυτητα του. Ετσι με αυτο το μπασκετικο μαρκαρισμα, απο αριστερα δεν εβγαλαν καμμια φαση. Και με δεδομενο οτι ο Μοντογια δε θα ανεβαινε φοβουμενος το Ροναλντο δεν ειχαμε και overlap απο αυτην την πλευρα. Απο δεξια ο σκυλος Ντι Μαρια για ενα ακομα παιχνιδι βοηθησε πολυ στην αμυνα. Ο Αρμπελοα βεβαια εχασε καποιες μαχες, αλλα στο συνολο του ηταν αξιοπρεπης. Στον αξονα δε, για τον Κεντιρα τα ειπαμε. Ο Αλονσο δεν ηταν και στην καλυτερη βραδια του, αλλα ο Οζιλ ετρεξε για ενα ακομα μεγαλο παιχνιδι πιο πολυ απο ολους. Αυτο με τον Οζιλ ειναι μοναδικο. Μπορει να σερνεται για πολλα ματς συνεχομενα, αλλα στα μεγαλα ματς τον τελευταιο καιρο, και ειδικα με την Μπαρτσελονα κανει ματσαρες. Πολυ καλος παλι, ιδιαιτερα στο δευτερο ημιχρονο. Ο Μοντριτς θελει ακομα ψωμια για να τον φτασει στη συνειδηση μου. Επιθετικα πηραμε πραγματα και απο τον Ντι Μαρια και απο τον Μπενζεμα, οχι ομως οσα περιμεναμε. Για μια ακομη φορα ομως τη διαφορα την εκανε ο Ροναλντο. Εχει παρει τον αερα των ντερμπι και σκοραρει για πλακα. Και παλι ο καλυτερος μας παικτης!

Δευτερο ημιχρονο :

- ΄61 2-1.

- 66 ΓΚΟΛ!!! 2-2!! Ασιστ Οζιλ, Ροναλντο με πλασε.

- ΄77 Ιγκουαιν σουτ αποκρουεται.

ΑΛΛΑΓΕΣ : ΄62 Ιγκουαιν αντι Μπενζεμα, ΄80 Κακα αντι Οζιλ, ΄85 Εσσιεν αντι Ντι Μαρια.

Το δευτερο ημιχρονο δεν ηταν τοσο καλο. Λιγες φασεις, δυο γκολ σε συντομο χρονικο διαστημα και μετα υπηρξε μια συντηρηση και απο τις δυο ομαδες, φοβουμενες την ηττα. Η Μπαρτσελονα το κυνηγησε πιο πολυ και απο οτι φανηκε ο Μουρινιο βολευτηκε και με την ισοπαλια. Χαρακτηριστικη η αλλαγη του Ντι Μαρια με τον Εσσιεν. Δυστυχως ο Κασιγιας διανυει μια περιοδο ντεφορμαρισματος. Απο περυσι τον Μαρτη τον βλεπουμε να τρωει το ενα γκολ πισω απο το αλλο, σε φασεις που κανονικα θα μπορουσε να τις βγαλει. Δε λεω για το φαουλ του Μεσι ( αν και τα φαουλ τα τρωει για πλακα ) αλλα για την εν γενει του παρουσια κατω απο τα γκολποστ. Δεν εμπνεει τη σιγουρια που μας εδινε κατα καιρους. Το πρωτο γκολ του Μεσι κατω απο αλλες συνθηκες επρεπε να το βγαλει. Ελπιζουμε να κανει τον κυκλο της αυτη η περιοδος και να γυρισει στα γνωστα του στανταρ. Δυστυχως απο τους παικτες που μπηκαν αλλγη δεν πηραμε τιποτα. Ουτε απο τον Ιγκουαιν, ουτε απο τον Κακα.  Καλα κανει και τον εμπιστευεται ο προπονητης γιατι η ομαδα μονο θετικα μπορει να παρει απο τον Κακα.Μαλλον διανυει την τελευταια του χρονια στην ομαδα. Μας χρωσταει σιγουρα ενα μεγαλο ματς και καποια στιγμη θα το κανει. Αν εχει και αγωνιστικα λεπτα θα αποκτησει και μεγαλυτερη σιγουρια στις κινησεις του και ποιος ξερει, ισως και ενα κομματι απο την εκρηκτικοτητα του.Η συμπαθεια ολων των φιλων του ποδοσφαιρου στο προσωπο του νομιζω ειναι δεδομενη. Παρα την καλη εμφανιση ομως το -8 παρεμεινε. Εχει μελλον το πρωταθλημα παντως, ειμαστε ακομα στην 7η αγωνιστικη. Ελπιζουμε σε μειωση της διαφορας και πολλα γκολ απο  εδω και περα!

  • Κλασικο με τη Μπαρτσελονα να κανει πιο πολλα φαουλ και μεσα στο Καμπ Νοου; Αντε και να στο επομενο να δουμε τον Πεπε να βγαζει το ματς χωρις φαουλ…

 

 
 

Ετικέτες:

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.