RSS

ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ – ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ

24 Αυγ

ΣΟΥΠΕΡ ΚΑΠ ΙΣΠΑΝΙΑΣ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ: 23-08-2012

ΤΟΠΟΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ: ΚΑΜΠ ΝΟΟΥ

 

 

Το πρωτο κλασικο της χρονιας ειναι γεγονος. Τα παιχνιδια που οι φιλαθλοι της Ρεαλ και της Μπαρτσελονα περιμενουν περισσοτερο απο οποιοδηποτε αλλο. Δυσκολα παντως βρισκεις φιλαθλο που να μενει απαθης σε αυτα τα παιχνιδια. Δυστυχως εμεις ως φιλαθλοι της Ρεαλ τα τελευταια χρονια δεν περιμενουμε αυτα τα παιχνιδια μονο με ανυπομονησια αλλα και με ενα ελαφρυ αγχος. Ο λογος ειναι προφανης. Κανενας απο εμας που βλεπουμε την ομαδα φανατικα δεν εχει πειστει ακομα οτι εχουμε το πανω χερι σε αυτα τα ματς. Μιλαω για την εποχη Μουρινιο. Μετα την τραυματικη πρωτη χρονια επι Μουρινιο με το 5-0, τις γελοιοτητες με τον Πεπε αμυντικο χαφ και την ενδεκαδα τραβεστι, αλλα και τη δευτερη χρονια με την απωλεια του σουπερ καπ, τον αποκλεισμο στο κυπελο και το 1-3 στο Μπερναμπεου, μας εμεινε μονο το 1-2 στο καμπ νοου, για να μπορουμε να στηριχτουμε. Αλλα και παλι χωρις να ειμαστε εμφατικα καλυτεροι. Για εμενα το καλυτερο παιχνιδι που καναμε επι Μουρινιο ηταν το 2-2 μεσα στο καμπ νοου για το κυπελο. Ανωτεροι ως ομαδα και οδηγος για το μελλον. Το φετινο σουπερ καπ εχει διαφορετικη αντιμετωπιση απο το προπονητικο τιμ απο οτι το περσινο. Περυσι η προετοιμασια μας ειχε στηριχτει ωστε να ειμαστε ετοιμοι για αυτα τα ματς, με τις γνωστες συνεπειες να »ξεφουσκωσουμε» στο πρωταθλημα και να ερθουν δυο απανωτες γκελες. Φετος ειχαμε αλλη αντιμετωπιση. Θεωρηθηκε απλα ενα δυνατο ματς, χωρις λοιπες προεκτασεις. Σωστο βεβαια αυτο, γιατι περυσι επισης σημαντικο ηταν να μπορουμε να παρουμε μια ενεση αυτοπεποιθησης για τις υπολοιπες »κλασικο» αναμετρησεις. Καλο θα ηταν φετος παντως να μπορεσουμε να κερδισουμε και το πρωτο μας διπλο μας παιχνιδι εναντι της Μπαρτσελονα, ετσι για να να κανουμε σεφτε!

 

 

Πρωτο ημιχρονο :

 

 

ΚΑΣΙΓΙΑΣ

ΑΡΜΠΕΛΟΑ    ΡΑΜΟΣ   ΑΛΜΠΙΟΛ    ΚΟΕΝΤΡΑΟ

ΚΕΝΤΙΡΑ    ΑΛΟΝΣΟ

ΚΑΓΙΕΧΟΝ        ΟΖΙΛ      ΡΟΝΑΛΝΤΟ

ΜΠΕΝΖΕΜΑ

- Καμμια φαση στο πρωτο ημιχρονο!

Ας ξεκινησουμε με την ενδεκαδα που ειχε δυο μινι εκπληξεις. Η πρωτη ηταν η χρησιμοποιηση του Καγιεχον αντι του Ντι Μαρια. Ο Καγιεχον εκανε μια πολυ καλη σειρα παιχνιδιων προετοιμασιας και ηταν μετα τον Ντι Μαρια ο καλυτερος της προετοιμασιας. Βεβαια ο Ντι Μαρια ηταν ο καλυτερος. Ο λογος μαλλον ηταν η πιστη του Καγιεχον στον αμυντικο τομεα και η μεγαλυτερη ευχερια που εχει στην αντεπιθεση ως τελικος αποδεκτης. Στο πρωτο κομματι βοηθησε, στο δευτερο καθολου. Μαλλον γιατι δεν μπορεσαμε να οργανωσουμε  σωστα καμμια  επιθεση. Η δευτερη εκπληξη ηταν η χρησιμοποιηση του Μπενζεμα αντι του φορμαρισμενου Ιγκουαιν. Για ενα ακομα μεγαλο παιχνιδι προτιμηθηκε ο Μπενζεμα. Δυστυχως ομως απο το euro και μετα ο Μπενζεμα δειχνει εκτος φορμας. Βαρυς, κουρασμενος και χωρις σπιρταδα. Θα ξαναερθουν αυτα βεβαια, αυτο ειναι σιγουρο. Μεχρι τοτε ομως πρεπει να δοθει εμπστοσυνη και στον Ιγκουαιν. Απο το φλεβαρη και μετα, σε ολα τα δυσκολα ματς, προτιμηθηκε ο Μπενζεμα με απολογισμο 0 γκολ. Να το κοιταξουμε λιγο αυτο. Επισης ο Κεντιρα ειναι ακομα ανετοιμος. Δεν μπορεσε να διασπασει στιγμη την πιεση που του ασκουσαν τα χαφ της Μπαρτσελονα. Ωντας ο Αλονσο κλεισμενος με το γνωστο τροπο της Μπαρτσελονα, ο Κεντιρα επρεπε να επωμιστει αυτο το φορτιο. Να μοιρασει το παιχνιδι στις πτερυγες ή στον αξονα με τον Οζιλ. Δεν τα καταφερε.Οταν κερδιζαμε την μπαλα, αντι να κανουμε το αυτονοητο και να ανοιχτουμε στο χωρο για να μπορεσουμε να διασπασουμε το πρεσιγκ των αντιπαλων, εμεις προσπαθουσαμε με ενα-δυο και περιτεχνες πασες να βγουμε στην κοντρα. Δυστυχως  ομως με τον Οζιλ σε τραγικη μερα και τον Καγιεχον ανημπορο σε αυτον τον τροπο παιχνιδιου, εμενε μονο η αναπτυξη απο αριστερα με Ροναλντο και Κοεντραο. Σχετικα καλυτερα ηταν τα πραγματα απο εκει, αλλα ο Κοεντραο δεν ειναι Μαρσελο. Ενω αμυντικα ειναι ενα κλικ καλυτερος, επιθετικα ειναι πολυ πιο κατω. Ετσι η αναπτυξη μας στηριχτηκε εξ΄ολοκληρου σε καποια ατομικα ξεσπασματα του Ροναλντο. Ο Μπενζεμα δεν μπορουσε να προσφερει και το αποτελεσμα ηταν η Μπαρτσελονα να ειναι καλυτερη στο πρωτο ημιχρονο, χωρις να μπορει να το δειχνει με εμφαση. 76-24% η κατοχη σε ενα βαρετο πρωτο ημιχρονο που εμοιαζε βγαλμενο απο φιλικο προετοιμασιας. Ευτυχως αμυντικα τα πραγματα ηταν καλα, με τη γνωστη προσηλωση των παικτων της Ρεαλ στον τροπο αντιμετωπισης της Μπαρτσελονα και του τροπου παιχνιδιου της. Απαραδεκτο παντως, οτι ως Ρεαλ δεν καταφερες να κανεις ουτε μια φαση σε ολοκληρο ημιχρονο. Οτι και να λεμε ειναι τραγικο και αυτο χρεωνεται 100% στον Μουρινιο και στο στησιμο της ομαδας.

Δευτερο ημιχρονο :

- ΄55 ΓΚΟΛ!!! 0-1!! Κορνερ Οζιλ, Ροναλντο με ωραια κεφαλια.

-΄57 1-1.

- ΄70 2-1.

-΄78 3-1.

-΄87 ΓΚΟΛ!!! 3-2!! Τραγικος Βαλντεζ, Ντι Μαρια ευκολα.

ΑΛΛΑΓΕΣ : ΄61 Ιγκουαιν αντι Μπενζεμα, ΄65 Ντι Μαρια αντι Καγιεχον, ΄82 Μαρσελο αντι Οζιλ.

Το δευτερο ημιχρονο ηταν μερος ενος αλλου παιχνιδιου. Η Ρεαλ μπηκε πιο δυνατα στο ματς και προσπαθησε να κερδισει μετρα στο γηπεδο και να δημιουργησει φασεις. Κρατησε την μπαλα στην κατοχη της παραπανω ( λιγοτερο απο το πρωτο ημιχρονο, δε γινοταν βεβαια) και φανηκε να προσπαθει να κανει παιχνιδι. Δυστυχως και παλι ηταν κατωτερη των περιστασεων. Προηγηθηκε μετα απο στημενη φαση και μειωσε σε 3-2 μετα απο το λαθος του Βαλντεζ και την επιμονη του Ντι Μαρια να κυνηγαει ολες τις φασεις. Το σιγουρο ειναι οτι η εισοδος του Ντι Μαρια και του Ιγκουαιν ενισχυσε κατα πολυ τη κυκλοφορια μας. Δυστυχως ομως αυτο ειναι το χειροτερο παιχνιδι μας με την Μπαρτσελονα απο τη χρονια 2010-2011. Υπαρχει μια ελλειψη προσωπικου στην επιχειρηση Ρεαλ. Οταν βγαζεις τον Οζιλ και βαζεις τον Μαρσελο κατι δεν παει καλα. Οταν δεν εχεις δεξι μπακ πισω απο τον μετριο Αρμπελοα. Οταν σκεφτεσαι οτι, ο καλος χθες Αλμπιολ, αν παθαινε τιποτα  θα επρεπε νε παρεις ενα ρισκο για τετοιο ματς, βαζοντας τον πιτσιρικα Βαραν και οταν εχεις χασει πρακτικα 4 παικτες απο το ηδη μικρο περσινο σου ροστερ και δεν εχεις κανει ακομα ουτε μια μεταγραφη, δεν μπορεις να περιμενεις πολλα. Βλεποντας κιολας οτι ο αμεσος αντιπαλος σου σε ολες τις διοργανωσεις ( μη γελιομαστε) ειναι υπερπληρης φετος,ευχεσαι να μην εχεις τραυματισμους και να μην σκασουν οι παικτες απο τα απανωτα παιχνιδια.Για το χθεσινο παιχνιδι τα πραγματα ειναι ξεκαθαρα. Ημασταν κατωτεροι και με μια 1 1/2 φαση βαλαμε 2 γκολ. Ενα μεγαλο μπραβο στον Ροναλντο που ηταν εξαιρετικος χθες σε ενα παιχνιδι που δεν του ταιριαζε καθολου. Και ομως πιεζε, και παντα ηταν ετοιμος για αντεπιθεση. Χωρις φανφαρες και εγωιστικες ενεργειες. Ενα μπραβο και στον Αλμπιολ που προσπαθησε και σε γενικες γραμμες ηταν θετικος. Και ενα μπραβο στον Ινιεστα που μας χαριζει ωρες-ωρες μαγικες ενεργειες που κανουν το ποδοσφαιρο να γινεται πιο ομορφο.Δυστυχως ο Κασιγιας και παλι σε ενα ντερμπυ Μπαρτσελονα – Ρεαλ δε ηταν καλος. Εχει να κανει καλο κλασικο απο τον τελικο κυπελου το 2011. Ευτυχως που οι αλλοι εχουν Βαλντεζ και παρηγορουμαστε!

  • Για διαιτησια δε λεμε και παλι τιποτα. Ειναι αρχη του μαγαζιου.
  • Περυσι στο αντιστοιχο 3-2 για το σουπερ καπ ειχε πεσει το ξυλο της αρκουδας. Πανε πλεον αυτα. Κριμα!
  • To ματς στο Μπερναμπεου δεν παυει να ειναι ενα εντελως διαφορετικο παιχνιδι.

 

 

About these ads
 
Σχολιάστε

Posted by στο 08/24/2012 in hala madrid

 

Ετικέτες: ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: